آغاز مسیر خطرناک اعتراضات برعهده آن کسانی است که جلوی اعتراضات مسالمت آمیز را می گیرند 

خرداد ۱۳۸۸ ساعت ۲۱:۲۰

بسم الله الرحمن الرحیم 

ان الله یامركم ان تؤدوا الامانات الی اهلها و اذا حكمتم بین الناس ان تحكموا بالعدل 

مردم شریف و هوشمند ایران 

این روزها و شب‌ها نقطه عطفی در تاریخ ملت ما در حال شکل گرفتن است. مردم از یکدیگر و درمیان جمعشان از اینجانب سوال می‌کنند که چه باید کرد و به چه سو باید رفت. بر عهده خویشتن می‌بینم که آنچه را باور دارم با شما در میان بگذارم، با شما بگویم و از شما بیاموزم، باشد كه رسالت تاریخی‌مان را از یاد نبریم و شانه از بار مسئولیتی که سرنوشت نسل‌ها و عصرها بر دوش ما گذاشته است خالی نکنیم. 

سی سال پیش از این در کشورما انقلابی به نام اسلام به پیروزی رسید؛ انقلابی برای آزادی، انقلابی برای احیای کرامت انسان‌ها، انقلابی برای راستی و درستی. در این مدت و به خصوص در زمان حیات امام روشن ضمیر ما سرمایه‌های عظیمی از جان و مال و آبرو در پای تحکیم این بنای مبارک گذارده شد و دست‌آوردهای ارزشمندی حاصل آمد. نورانیتی که تا پیش از آن تجربه نکرده بودیم جامعه ما را فراگرفت و مردم ما به حیاتی نو رسیدند که به‌رغم سخت‌ترین شداید برایشان شیرین بود. آنچه مردم به دست آورده بودند کرامت و آزادی و طلیعه‌هایی از حیات طیبه بود. اطمینان دارم کسانی که آن روزها را دیده‌اند به چیزی كمتر از آن راضی نمی‌شوند. 

آیا ما مردم شایستگی‌هایی را از دست داده بودیم که دیگر آن فضای روح انگیز را تجربه نمی‌كردیم؟ من آمده بودم بگویم چنین نیست؛ هنوز دیر نیست و هنوز راهمان تا آن فضای نورانی دور نیست. آمده بودم تا نشان دهم می‌توان معنوی زندگی کرد و در عین حال در امروز زیست. آمده بودم تا هشدارهای اماممان را درباره تحجر بازگو کنم. آمده بودم تا بگویم گریز از قانون به استبداد می‌انجامد؛ تا به یاد آورم كه اعتنا به کرامت انسان‌ها پایه‌های نظام را تضعیف نمی‌كند، بلكه استحكام می‌بخشد. آمده بودم تا بگویم مردم از خدمتگزارانشان راستی و درستی می‌خواهند و بسیاری از گرفتاری‌های ما از دروغ برخاسته است. آمده بودم تا بگویم عقب‌ماندگی، فقر، فساد و بی‌عدالتی سرنوشت ما نیست. آمده بودم تا بار دیگر به انقلاب اسلامی آن گونه که بود و جمهوری اسلامی آن گونه که باید باشد، دعوت كنم. 

من در این دعوت بلیغ نبودم، ولی پیام اصیل انقلاب حتی از بیان نارسای من آنچنان دلنشین بود که نسل جوان را، نسلی که آن روزگاران را ندیده بود و میان خود و این میراث بزرگ احساس فاصله می‌کرد، به هیجان آورد و صحنه‌هایی را که تنها در ایام نهضت و دفاع مقدس دیده بودیم بازسازی کرد. حرکت خودجوش مردم رنگ سبز را به عنوان نماد خویش برگزید. اینجانب اعتراف می‌کنم که در این امر پیرو آنان بودم. و نسلی که به دوری از مبانی دینی متهم می‌شد در شعارهای خود به تکبیر رسید و به «نصر من الله و فتح قریب» و «یاحسین» و نام خمینی تکیه کرد تا ثابت کند این شجره طیبه هرگاه که به بار می‌نشیند میوه‌هایش شبیه به هم است. این شعارها را کسی جز آموزگار فطرت به آنان نیاموخته بود. چقدر بی‌انصافند کسانی که منافع كوچكشان آنها را وا می دارد تا این معجزه انقلاب اسلامی را ‌ساخته و پرداخته بیگانگان و «انقلاب مخملین» بنامند. 

اما آن چنان که می‌دانید همگی ما در راه این تجدید حیات ملی و تحقق آرمان‌هایی که در دل و جان پیر و جوان ما ریشه دارند با دروغ وتقلب روبرو شدیم و آن چیزی كه از عواقب قانون‌گریزی پیش‌بینی كرده بودیم به صریح‌ترین شكل ممكن و در نزدیك‌ترین زمان تحقق یافت. 
استقبال عظیم از انتخابات اخیر در درجه نخست مرهون تلاش‌هایی بود كه برای ایجاد امید و اعتماد در مردم صورت گرفت تا برای بحران‌های مدیریتی موجود و نارضایتی‌های گسترده‌اجتماعی، كه انباشت‌شان می‌تواند كیان انقلاب و نظام را نشانه برود، پاسخی شایسته فراهم شود. اگر این حسن‌ظن و اعتماد مردم از طریق صیانت از آرای آنها پاسخ داده نشود و یا آنها نتوانند برای دفاع از حقوقشان به نحوی مدنی و آرام واكنش نشان دهند مسیرهای خطرناكی در پیش خواهد بود كه مسئولیت قرار گرفتن در آنها بر عهده كسانی است كه رفتارهای مسالمت‌آمیز را تحمل نمی‌كنند. 

اگر حجم عظیم تقلب و جابه‌جایی آرا، كه آتش به خرمن اعتماد مردم زده است، خود دلیل و شاهد فقدان تقلب معرفی شود، جمهوریت نظام به مسلخ كشیده خواهد شد و عملا ایده ناسازگاری اسلام و جمهوریت به اثبات می‌رسد. این سرنوشت دو گروه را خوشحال خواهد كرد؛ یك دسته آنان كه از ابتدای انقلاب در مقابل امام صف‌آرایی كردند و حكومت اسلامی را همان استبداد صالحان ‌دانستند و به گمان باطل خود می‌خواهند مردم را به زور به بهشت ببرند و دسته دیگر كه با ادعای دفاع از حقوق مردم اساسا دیانت و اسلام را مانع تحقق جمهوریت می‌دانند. هنر شگرف امام باطل كردن سحر این دوگانه‌‌انگاری‌ها بود. من آمده بودم تا با تكیه بر راه امام تلاش ساحرانی را كه دوباره جان گرفته‌اند خنثی كنم. 

اكنون مقامات كشور با صحه گذاشتن بر آنچه در انتخابات گذشت مسئولیت آن را پذیرفته‌اند و برای نتایج هرگونه تحقیق و رسیدگی بعدی حد تعیین کرده‌اند، به صورتی که این رسیدگی‌ها موجب ابطال انتخابات نشود و نتایج آن را تغییر ندهد، حتی اگر در بیش از 170 حوزه انتخاباتی تعداد آرای به صندوق ریخته شده بیشتر از تعداد واجدین شرایط باشد. 

از ما خواسته می‌شود كه در این شرایط شكایت خود را از طریق شورای نگهبان پیگیری كنیم، حال آن كه این شورا در عملكرد خود چه قبل، چه حین و چه بعد از انتخابات عدم بی‌طرفی خود را به اثبات رسانده است و نخستین اصل در هر داوری رعایت بی‌طرفی است. 

اینجانب همچنان قویا اعتقاد دارم درخواست ابطال انتخابات و تجدید آن حقی مسلم است كه باید به صورتی بی‌طرفانه از طریق یك هیئت مورد اعتماد ملی مورد بررسی قرار گیرد، نه آن كه پیشاپیش امكان ثمربخش بودن آن منتفی اعلام شود، یا با طرح احتمال خونریزی، مردم از هرگونه راهپیمایی و تظاهرات بازداشته ‌شوند، یا شورای امنیت كشور به جای پاسخگویی به سوالات مشروع در خصوص نقش لباس‌شخصی‌ها در حمله به افراد و اموال عمومی و ایجاد التهاب در حركت‌های مردمی به فرافكنی بپردازد و مسئولیت فجایع به وجود آمده را بر عهده دیگران بگذارد. 
اینجانب چون به صحنه می‌نگرم آن را پرداخته شده برای اهدافی فراتر از تحمیل یک دولت ناخواسته به ملت، که تحمیل نوع جدیدی از زندگی سیاسی بر کشور می‌بینم. من به عنوان یك همراه که زیبایی‌های موج سبز حضور شما را دیده است هرگز به خود اجازه نخواهم داد بر اثر عمل من جان کسی درمعرض خطر قرار گیرد. در عین حال بر اعتقاد راسخ خویش مبنی بر باطل بودن انتخاباتی که گذشت و استیفای حقوق مردم پای می فشارم و علیرغم توانایی‌های اندكی كه در اختیار دارم براین باورم كه انگیزه و خلاقیت شما مردم همچنان می‌تواند حقوق مشروع تان را در چهره‌های مدنی جدید مورد پیگیری قرار دهد و محقق كند. مطمئن باشید كه اینجانب همواره در كنار شما خواهم ماند. آنچه این برادر شما در در یافتن این راه‌حل‌های جدید، خصوصا به جوانان عزیز توصیه می كند این است که نگذارید دروغگویان و متقلبان پرچم دفاع از نظام اسلامی را از شما بربایند و نا اهلان و نامحرمان، میراث گرانقدر انقلاب اسلامی را که اندوخته از خون پدارن راستگویتان است از شما مصادره کنند. با توكل به خداوند و امید به آینده و تكیه بر توانمندی‌هایتان حركات اجتماعی خود را پس از این نیز براساس آزادی‌های مصرح در قانون اساسی و اصل امتناع از خشونت پیگیری كنید. ما در این راه با بسیجی روبرو نیستیم؛ بسیجی برادر ماست. ما در این راه با سپاهی روبرو نیستیم؛ سپاهی حافظ انقلاب و نظام ماست. ما با ارتش روبرو نیستیم؛ ارتش حافظ مرزهای ماست. ما با نظام مقدس خود و ساختارهای قانونی آن روبرو نیستیم. این ساختار حافظ استقلال ، آزادی و جمهوری اسلامی ماست. ما با كجروی ها و دروغ گویی ها روبرو هستیم و در پی اصلاح آنیم؛ ا صلاحی با برگشت به اصول ناب انقلاب اسلامی . 

ما به دست اندركاران توصیه می كنیم برای برقراری آرامش در خیابان ها مطابق اصل 27 قانون اساسی امكان تجمع های مسالمت آمیز را نه تنها فراهم كنند، بلكه چنین گردهم آیی هایی را تشویق كنند وصدا و سیما را از قید بدگویی ها و یك طرفه عمل كردن ها رها سازند. بگذارند صداها قبل از آن كه به فریاد تبدیل شود به صورت استدلال و مجادله احسن در این رسانه جاری، تصحیح و تعدیل گردد. بگذارند جراید نقد كنند، خبرها را آنچنان كه هست بنویسند و در یك كلام فضایی آزاد برای مردم جهت ابراز موافقت ها و مخالفت های خود آماده سازند. بگذاریم آنهایی كه علاقه دارند تكبیر بگویند و آن را مخالفت با خود تلقی نكنیم. كاملا مشخص است كه در این صورت احتیاجی به حضور نیروهای نظامی و انتظامی در خیابان ها نخواهد بود و با صحنه هایی كه دیدن آنها و شنیدن خبر آنها دل هر علاقمند به انقلاب و كشور را به درد می آورد، روبرو نخواهیم بود. 

برادر و همراه شما - میرحسین موسوی

براساس گزارش های رسیده مردم تهران در فضای بوجود آمده بعد از خشونت های امروز بر بام خانه ها الله اکبر گفته اند. این صدا از تهرانپارس تا شهرک غرب به گوش می رسیده است.
ميرحسين موسوی پنجمين بيانيه خود را منتشر کرد. موسوی در اين بيانيه مهم آورده است: "آن چنان که می‌دانيد همگی ما در راه اين تجديد حيات ملی و تحقق آرمان‌هايی که در دل و جان پير و جوان ما ريشه دارند با دروغ و تقلب روبرو شديم و آن چيزی که از عواقب قانون‌گريزی پيش‌بينی کرده بوديم به صريح‌ترين شکل ممکن و در نزديک‌ترين زمان تحقق يافت." وی نوشته است: "اينجانب چون به صحنه می‌نگرم آن را پرداخته شده برای اهدافی فراتر از تحميل يک دولت ناخواسته به ملت، که تحميل نوع جديدی از زندگی سياسی بر کشور می‌بينم... نگذاريد دروغگويان و متقلبان پرچم دفاع از نظام اسلامی را از شما بربايند." موسوی ضمن تاکيد بر روش های مسالمت آميز و دوری از خشونت آورده است: "مطمئن باشيد که اينجانب همواره در کنار شما خواهم ماند."
خبرها از تهران حاکی است که ميرحسين موسوی بعد از ظهر روز شنبه (امروز) در جمع راهپيمايان در خيابان آزادی، دوشادوش مردم حضور يافته و همچنين در ساعت ۲۰ برای مردم در خيابان جيحون تهران سخن گفته است. ميرحسين موسوی پيشتر گفته بود که تا دستيابی به خواسته های مردم صحنه را ترک نخواهد کرد. راهپيمايی مسالمت آميز مردم تهران در روز شنبه (امروز) با درگيری نيروهای ويژه که بی رحمانه مردم را مورد ضرب و شتم قرار می دادند، به خون کشيده شد. بر اساس يک خبر غيرموثق، ميرحسين موسوی در سخنان خود گفته است که آماده شهادت است.
به رغم حضور چشمگير نيروهای امنيتی در سطح تهران، شمار زيادی از معترضان به روند انتخابات، در خيابان ها و ميدان انقلاب دست به تجمع زدند. نيروهای امنيتی، لباس شخصی ها و نيروی انتظامی به هر طريق ممکن مانع از گسترش جمعيت شرکت کننده در راهپيمايی امروز شدند و به شدت مردم را سرکوب کردند. آن ها با شليک هوايی و لوازم سرکوب، همچون استقرار ماشين‌های آب‌پاش در سطح شهر، قصد داشتند از شکل گيری حرکت اعتراضی امروز جلوگيری کنند. در خيابان های فرعی ميدان انقلاب درگيری هايی نيز گزارش شده است. اين درگيری ها در شهرهای شيراز و اصفهان نيز به وقوع پيوسته است

میرحسین موسوی در نامه‌ای به شورای نگهبان با تشریح بخشی از تخلفات انتخاباتی، این تخلفات را از دلائل ضرورت ابطال انتخابات در سراسر کشور خواند.

"شورای محترم نگهبان

مشارکت پرشور مردم ایران در انتخابات دوره دهم انتخابات ریاست‌ جمهوری که حداقل 20 درصد بیشتر از انتخابات دوره قبل بود و میلیونها نفر از کسانی را که در گذشته میلی به شرکت در انتخابات نداشتند، به پای صندوق‌های رای کشانده حماسه‌ای آفرید که در تاریخ سه دهه انقلاب اسلامی ایران و مردم‌سالاری بی‌سابقه بود. هرچند نتیجه آن را طوری دیگر جلوه دادند و با وارونه نشان دادن نتیجه آن خود را بناحق و همانند سایر موارد فاتح این عرصه هم معرفی کردند؛ ولی شور و شعور اجتماعی ملت ایران در حافظه تاریخ خود این بی‌عدالتی و قانون‌شکنی را باور نخواهد کرد. اینجانب به اقدامات خود جهت روشن شدن حقایق و احقاق مردم شریف ایران در چارچوب قانون اساسی و قوانین جاری ادامه خواهم داد و اینک بخشی از تخلفاتی که در جریان برگزاری انتخابات دهم ریاست‌جمهوری صورت گرفت به شرح ذیل توضیح خواهم داد. بدیهی است این بخشی از حقایق و خلاف‌کاری‌هاست و در آینده نه تنها من بلکه ملت و تاربخ ابران آن را برای آیندگان با شرح و بسط بیشتر و انتشار حقایقی دیگر ثبت و گزارش خواهد کرد. هرچند تخلفات و برنامه ریزی این اقدام مشمئزکننده از ماه‌های پیش تدارک دیده شده بود.

1- پلمب صندوق‌ها قبل از رای‌گیری

از آنجایی که سلامت و صحت آرای ریخته شده در یک صندوق موکول به این است که این آرا دقیقا همان آرایی باشد که توسط رای دهندگان به صندوق واریز شده است، لازم است پیش از رای‌گیری صندوق‌ها بررسی کامل شده و از خالی بودن صندوق و نبودن آرای مشبوه اطمینان حاصل شود به همین جهت تایید خالی بودن صندوق‌ها قبل از لاک و مهر آن در شعبه اخذ رای مستلزم حضور و اطلاع نمایندگان ناظر کاندیداها می‌باشد که این مهم در اغلب شعبات اخذ رای واقع نشده است.

2- حضور ناظران کاندیداها

طبق تبصره 2 ماده واحده قانون حضور نمایندگان نامزدها در شعب اخذ رای وزارت کشور موظف بود تا 48 ساعت قبل از روز رای‌گیری کارت‌های نمایندگان ناظر کاندیداها را برای حضور به موقع آنان در محل شعبات اخذ رای به آنان تحویل داده و ناظران را از محل مورد نظر مطلع نماید در حالی که فرمانداری‌ها و وزارت کشور به طور اساسی به این تکلیف قانونی عمل نکرده‌اند. زیرا:

اولا- برای تعداد زیادی اساسا کارت معرفی ناظر کاندیداها صادر نشده است.

ثانیا- کارتهای صادره در مورارد زیادی به صورتی صادر شده که امکان استفاده از آن وجود نداشته و ناظر نمی‌توانسته با ارائه آن عملا بر سر صندوق‌ها حاضر شود. به عنوان نمونه در موارد متعددی نام افراد اشتباه قید شده و یا حتی در موارد متعدد عکس مردان به کارت زنان و یا بالعکس الصاق شده و عملا مسوولان صندوق‌ها با این گونه کارت‌ها اجازه حضور ناظر معرفی شده را نداده‌اند.

ثالثا- کارت‌های ناظرین معرفی ‌شده از طرف کاندیداها با سلیقه مسوولان فرمانداری‌ها و برای صندوق‌هایی غیر از صندوق معرفی شده از طرف کاندیداها صادر شده بود که عملا امکان حضور ناظرین به دلایل مختلف از جمله : بعد فاصله، عدم شناسایی قبلی محل صندوق، عدم اطلاع ناظر از وضعیت محل و حتی عدم شناسایی مسوولان صندوق‌ها ممکن نبوده است.

رابعا- در موارد زیادی شماره صندوق‌هایی که ناظر برای آن معرفی شده بوده با شماره صندوقی که در محل بوده مطابقت نداشته و ناظر معرفی شده توسط مسوولان صندوق پذیرفته نشده و امکان حضور و نظارت ممکن نبوده است.

خامسا- در موارد متعدد کارت‌های ناظرین معرفی‌شده از طرف یک کاندیدا برای کاندیداهای دیگر ارسال گردیده است و به علت ضیق وقت امکان رفع این اشتباه و جابه‌جایی وجود نداشته است.

سادسا- مطابق قسمت دوم ماده واحده حضور نمایندگان نامزدهای ریاست‌جمهوری - نمایندگان نامزدها می‌توانند در شعب ثابت و سیار و نیز اماکن استقرار دستگاه شمارشگر حضور داشته و در صورت مشاهده تخلف مراتب را کتبا به ناظرین شورای نگهبان و هیات‌های نظارت شهرستان و استان و ستاد انتخابات وزارت کشور اعلام نمایند ... در ادامه این ماده آمده است: حضور نمایندگان هر یک از نامزدها تا پایان اخذ رای، اماکن استقرار دستگاه شمارشگر ممنوع و جرم محسوب می‌شود و متخلف به شش ماه تا یکسال انفصال از خدمات دولتی و یا شش ماه تا یکسال حبس محکوم می‌شود. در حالی که قوانین مصوب کشور ما چنین مجازات‌های سنگینی را برای متخلفین پیش‌بینی کرده است در سراسر کشور هزاران نفر از نمایندگان اینجانب و سایر کاندیداها از شعب رای‌گیری اخراج و به سایرین هم اجازه نداده‌اند وظایف نظارتی خود را طبق آنچه در قوانین و آیین‌نامه‌های مربوطه آمده است عمل کنند. به طوری که فقط در بخشی از تهران صدها نفر از ناظرین اینجانب و دیگر کاندیداها اخراج شده و به گزارش‌های آنها به مراجع مسوول ترتیب اثر داده نشده است. تعداد بسیار زیاد دیگری هم که اخراج نشده بودند از اطلاع از هرگونه جریان رای‌گیری محروم شده‌اند.

3 - داستان صندوق‌های سیار

طبق ماده قانون انتخابات ریاست جمهوری تخصیص شعب سیار صرف برای مناطق صعب العبور کوهستانی و مسافت‌های دور و نقاطی که تشکیل شعب ثابت مقدور نیست تشکیل می شود و به رغم آب و هوای مناسب تمام کشور در نیمه خرداد ماه تعداد صندوق‌های سیار به طور غیر مترقبه‌ای به نحو چشمگیری افزایش یافت. در نقاطی این صندوق‌ها به کار گرفته شده که صندوق‌های ثابت در چند ده متری آن مستقر بوده و هیچ نیازی به استفاده از این صندوق‌های سیار نبوده است. این اقدام غیر قانونی علی‌رغم اعتراض کمیته صیانت از آرا در شرایطی صورت پذیرفته که به کاندیداها بر خلاف نص صریح متن ماده  واحده  قانون حضور نمایندگان کاندیداها در شعب ثابت  و سیار، اغلب نماینده نامزد در صندوق‌های سیار همراه نبوده و ناظرین معرفی شده با عدم پذیرش آنها از طرف فرمانداریها و یا عدم امکان همراهی آنها با صندوق‌های سیار در زمان جابه‌جایی مواجه شده اند که با توجه به تعداد 14 هزار صندوق سیار عملا امکان هرگونه تخلف در این صندوق‌ها وجود داشته و شاید اصرار بر افزایش تعداد صندوق‌های سیار در همین راستا بوده است.  

4 - تعرفه‌ها

به رغم این که تعداد تعرفه‌هایی که در هر دوره چاپ و منتشر می‌شود و براساس تعداد افراد واجد  شرایط رای دادن است که مرکز آمار ایران و سازمان ثبت احوال تعیین می‌کند و معمولا برای جلوگیری از کمبود تعرفه در زمان رای گیری درصدی معقول تعرفه اضافه می شود در این دوره علی رغم این که مرکز آمار ایران و سازمان ثبت احوال جمعیت افراد واجد شرایط رای دادن را حدود  000/200/45 نفر اعلام کرده بودند، تعداد 000/600/59 برگه تعرفه رای با شماره سریال چاپ شد. در روز 21 خرداد ماه نیز علاوه بر آن، میلیون‌ها برگه تعرفه دیگر بدون شماره سریال چاپ شده است. چاپ این تعداد تعرفه به خودی خود مورد سوال و قابل تامل می‌باشد با وجود چاپ این همه تعرفه معلوم نیست چرا بسیاری از شعب اخذ رای به ویژه در مناطقی چون تبریز و شیراز و مناطق شمالی و شرقی و غربی تهران که اقبال مردم به کاندیداهای منتقد رییس جمهوری کنونی بسیار بالا بود در همان ساعات اولیه روز با کمبود تعرفه رای مواجه شده و مردم زمان زیادی در صف‌های طولانی زیر باران و طوفان منتظر ماندند.

5 - محدود کردن زمان رای گیری

با وجود اقبال عمومی مردم به رای دادن در این دوره که مورد تایید خاص و عام است و آمار تعداد شرکت کنندگان هم موید آن سات،‌معلوم نیست به چه دلیل برخلاف رویه معمول و علیرغم کمبود تعرفه در بعضی از مناطق که خود موجب عدم امکان رای دادن مردم در زمان مناسب بود، مسوولان برگزاری انتخابات در متوقف کردن زمان رای گیری چنان تعجیلی داشتند؟!! بنابر گزارش‌های متعدد در بسیاری از موارد مسوولان شعب نه تنها با بستن درب شعب اخذ رای مانع ورود مردم در صف می‌شدند بلکه حتی افرادی را که وارد شعبات اخذ رای شده بودند به بهانه اتمام وقت از محل اخراج می‌کردند و این در حالی بود که صدا و سیما در تبلیغات رسمی خود خلاف آن را بیان می‌کرد. وانگهی رویه گذشته و روح قانون اینست که تا آخرین فرد حاضر در محل رای گیری باید زمان اخذ رای تمدید شود. (بند 5-1) آیین نامه اجرایی قانون انتخابات)

مضافا طبق اصل 6 قانون اساسی اداره امور کشور با آرای عمومی است و رای دادن حق طبیعی همه شهروندان است و تشخیص وزیر کشور برای تمدید ساعات اخذ رای یک تشخیص گزینشی و سلیقه‌ای نیست و باید با نحوی از مجموعه شرایط و اوضاع و احوال تبعیت کند که هیچ شهروند حاضر در محل صندوق‌ها از این حق طبیعی خود محروم نشود. در حالی که به شرح فوق در این دوره هم میزان مشارکت مردم بسیار بالا بود و هم کمبود تعرفه‌ها در مناطق مختلف به صورتی بود که می بایست زمان رای گیری تا حداکثر زمان ممکن ادامه یابد.  باوجود این شرایط وزیر محترم کشور برخلاف رویه گذشته تمدید ساعت رای گیری در سراسر کشور را محدود کرد. به طوری که برخلاف رویه و در بسیاری و در بسیاری از مناطق کشور در ساعت 9 شب زمان رای گیری پایان یافته اعلام شد و بسیاری از شهروندان علیرغم حضور در محل شعب اخذ رای موفق به رای دادن نشدند و آنان را از محل شعب اخذ رای اخراج کردند. جای تاسف است در حالی که شعار شرکت حداکثری آقایان در گفتار همه جا را در برگرفته بود در کردار عکس آن عمل کرده و علی رغم اینکه چهار نفر از نمایندگان ستاد اینجانب به وزارت کشور مراجعه کرده و درخواست ملاقات با وزیر جهت تمدید وقت رای گیری طبق روال گذشته کرده بودند، وزیر محترم کشور از پذیرفتن آن امتناع کرده و به این ترتیب اقدامات وزارت کشور و تعجیلی که در اعلام نتایج آرا به صورت مورد نظر خود داشت منجر به تضییع حقوق بسیاری از شهروندان و محرومیت‌ آنان از حق رای دادن هم گردید.

6- انتقال صندوق‌ها به فرمانداری

قانون انتخابات و آیین نامه مربوطه و نیز قانون نظارت نمایندگان کاندیدا تا حدود زیادی وظایف همه مسوول و هیات های اجرایی و نظارت را تعیین کرده و حداقل انتظار کاندیداها این است که اگر روح قانون اجرا نمی شود لااقل به ظواهر قانون و حداقل آن پابند باشند. متاسفانه این امر در انتخابات به هیچ وجه رعایت نشد و اگر در مرحله صدور کارت نمایندگان کاندیداها کارشکنی شده و با ترفندهای خاص از صدور به موقع کارتها و رساندن آن به نماینگان کاندیداها جلوگیری به عمل آمد در مرحله پایان رای گیری و صیانت از امانت مردم، قاون و اخلاق هم پایمال شد.

چنانکه در مرحله شمارش آرا و تنظیم صورت جلسات و فرمهای مربوط و انتقال صندوق‌ها از شعب اخذ رای به فرمانداری‌ها هیچ نظارتی از سوی نمایندگان ناظر کاندیداها جهت اطمینان از تطبیق محتوای صندوق ها با صورتجلسات تنظیمی مربوطه وجود نداشته است. در حالی‌که هنوز رای گیری در بعضی از مناطق و شعب به علت تاخیر در ارسال تعرفه ادامه داشت مسوولان ذیربط برخلاف قانون از صداوسیما قرائت پنج میلیون رای و نتیجه آن را آن هم نه براساس شمارش دستی آراء و صورتجلسات و فرمهای قانونی اعلام فرمانداری ها بلکه صرفا براساس اعلام صندوق ها و از طریق کامپیوتر اعلام کردند. در حالی که طبق نص صریح قانون ستاد انتخابات کشور می‌بایست آرای هر منطقه را جداگانه و براساس اعلام فرمانداری ها منتشر می‌کردند.

صرف‌نظر از تخلفات صورت گرفته در مراحل رای گیری اساسا میزان آرای اعلامی در ستاد تجمیع آرا هیچ گونه سنخیت با آرای پیش بینی شده توسط آن بخش از ناظرین که در صندوقها حضور داشته اند و  خیل عظیم مردمی که این بار در شهرها و روستاها به دلیل حضور کاندیدهای جدید حاضر شده بودند و نیز سابقه رای گیری قبلی و میزان رای کاندیدای پیروز در گذشته مطابقت نداشته و اساسا آنچه در ستاد انتخابات و اتاق تجمیع آرا صورت می گرفت و از صداوسیما پخش می شد واقعی نبوده است. در این مورد گزارش نمایندگان هر سه کاندیدای معرفی شده به ستاد مرکزی انتخابات کشور به شرح ذیل که در ساعت 2:15 دقیقه صبح شنبه گزارش شده است قابل توجه می باشد.

«جناب آقای محصولی    وزیر محترم کشور    88/3/23 ساعت 2:15  بامداد

با سلام

دقایقی قبل آماری توسط ستاد انتخابات کشور و آقای دانشجو در مقابل رسانه های داخلی و خارجی منتشر گردید که اینجانبان نمایندگان نامزدها در سایت شمارش آرا وزارت کشور هیچگونه اطلاعی از چگونگی دریافت و تجمیع و انتشار آن نداریم.

از آنجایی‌که طبق مواد 18 و 23 قانون انتخابات ریاست جمهوری، وزارت کشور پس دریافت صورتجلسات (و م 28)  و روال قبل بایستی آمار را اعلام نماید به نظر می‌رسد اعلام نتایج فعلی مطابقتی با قانون ندارد.

ضمنا فضایی که برای استقرار نمایندگان کاندیداها درنظر گرفته شده دور از سایت شمارش آرا بوده و هیچگونه ارتباطی با این سایت ندارد. لذا در صورت استمرار این وضعیت حضور اینجانبان با عدم آن تفاوتی ندارد.

سید عباس احمدی (نماینده مهندس میرحسین موسوی)

عطاءاله سهرابی (نماینده محسن رضایی)    

مسعود سلطانی فر(نماینده آقای کروبی)

رونوشت: دفتر مقام معظم رهبری ، هیات مرکزی نظارت بر انتخابات، ریاست محترم ستاد انتخابات

این نامه در حالی منتشر شده است که قانون حضور نمایندگان نامزدها به صراحت حق حضور نمایندگان کاندیداها را در مراحل مختلف تایید و ماده 18 و 32 قانون انتخابات ریاست جمهوری به صراحت خلاف اقدام ستاد انتخابات و تصمیماتی است که در اتاقی با حضور آقایان دانشجو ، محصولی و فردی دیگر اتخاذ می شود.

7- شیوه آرایش سبد آراء

مساله‌ای که در این انتخابات قابل تامل بوده و صحت انتخابات را در کنار بسیاری عوامل دیگر مورد تایید قرار داده است مساله نسبت تقریبا ثابت آراء میان کاندیداها در تمام مناطق کشور بوده است. به این معنا که نمودار آراء کاندیداها از ابتدای شمارش آراء و اعلام نتایج سراسر کشور به صورت خطی و تقریبا بدون نوسان در جهتی صورت پذیرفته که نهایتا به نتیجه‌ای که اعلام شد منتهی شود. به طور مثال حتی در محل تولد کاندیداها نیز میزان آراء کاندیدای برنده اعلامی از سوی وزارت کشور و به همان نسبت بوده است که در سایر مناطق بوده و این نیز قابل توجه است که اعلام نتایج برخلاف رویه گذشته بدون تعیین و تفکیک مناطق صورت پذیرفته است.

بخشی از تخلفات پیش از رای گیری

بر این تخلفات جدی که فقط بخشی از آن منعکس شد و تنها یک مورد آن برای ابطال انتخابات کافی است این را نیز باید افزود که انتخابات از آغاز با شرایط نابرابر و با سوءاستفاده از امکانات دولتی و عمومی به صورت گسترده و اساسی صورت گرفته که از آن می‌توان به موارد زیر به اختصار اشاره کرد.

1- استفاده از رسانه ملی چه پیش از شروع تبلیغات رسمی و چه بعد از آن به نفع یک کاندیدای خاص که ما در این مورد حضور و اقدام جمعی از کارشناسان برجسته و مستقل در یک هیات حقیقت یاب این تبلیغات را بررسی کرده و مشخص می نماید تال چه اندازه به طور غیرعادلانه برای پیروزی یک نفر از این رسانه دولتی اسنفاده شده است؟!

2- در همین بخش و استفاده از این امکانات دولتی به کارگیری رسانه های دولتی از جمله روزنامه ایران، کیهان، جوان و غیره و نیز سایر رسانه‌ها که از کمک‌ها و امکانات دولتی استفاده می کنند اشاره کرد.

3- استفاده از هواپیما و وسایل نقلیه دیگر دولتی در سفرهای تبلیغاتی در دوره تبلیغات رسمی انتخابات و قبل از آن بریا همین منظور.

4- بسیج نیروهای ادارات و آموزش و پرورش گاهی با حکم ماموریت و برخورداری از فوق‌العاده ماموریت برای شرکت در مراسم استقبال از کاندیدای خاص.

5- افتتاح پروژه‌های عمرانی در دوره مشخص شده برای فعالیت انتخابات و استفاده از این اقدام جهت تبلیغ خود.

6- افتتاح پروژه‌های ناتمام به عنوان پروژه‌های تمام شده مثل پروژه راه آهن شیراز- اصفهان یا کرمان - زاهدان.

7- پرداخت حقوق معوقه کارکنان دولت و فرهنگیان و افزایش حقوق بازنشستگان و توزیع سهام عدالت در ماه‌های آخر منتهی به انتخابات.

8- سخنرانی‌های تبیلغاتی وزرا در دوره تبلیغات انتخاباتی به نفع کاندیدای خاص از جمله سخنرانی وزیر راه، معاون اول رییس جمهور و وزیر دادگستری با تکیه بر سمت آنها.

9- قطع خدمات مخابراتی از جمله قطع سرویس پیامک‌ها در روزهای رای گیری که مهم ترین وسیله ارتباط ناظرین معرفی شده با ستادها بوده است.

شایان ذکر است که پیش از برگزاری انتخابات، رییس ستاد انتخابات تاکید کرده بود که به دلیل عضویت ایران در اتحادیه بین المللی مخابراتی به هیچ وجه سرویس‌های مخابراتی قابل قطع شدن نیست و از این بابت نگرانی وجود نخواهد داشت.

همه این موارد به علاوه موارد فراوان دیگری که در نامه‌های قبلی اعلام شده در صورتی که با اندک توجه به قوانین مورد بررسی قرار گیرد از موجبات ابطال انتخابات در سراسر کشور  می باشد.

میرحسین موسوی"

فریادی بود از جنس دیگری!

دیشب برای نخستین بار مردم با استفاده از تاریکی شب و بیم ماموران انتظامی و لباس شخصی ها برای ورود به محلات، هم روی بام الله اکبر می گفتند و هم در کوچه ها!

تهران زیر رگبار هوائی و بی وقفه "الله اکبر". از تهران خبر می رسد که گسترده تر از هر شب دیگر و در همه محلات تهران مردم فریاد می زنند "الله اکبر". ما گزارش هائی دریافت کرده ایم که می خوانید:

همین الان در خیابان اشرفی اصفهانی و اطراف میدان صادقیه مردم فریاد الله اکبر را سر داده اند و برخلاف شب های گذشته از خانه های خود هم بیرون آمده و در خیابان فریاد می زنند.

مردم با استفاده از یک فرصت به خیابان آمده اند. یعنی چون بیشتر نیروهای  نظامی و انتظامی را به مرکز شهر برده بودند، در محلات این نیروها کم بودند و مردم از این فرصت برای بیرون آمدن از خانه هایشان استفاده کردند. امروز را شاید اینطور بتوان توصیف کرد که راهپیمائی خیابان انقلاب تا میدان آزادی، از غروب امشب در تمام شهر و محلات پخش شد. هنوز از مرکز شهر دود زیادی دیده می شود.

اینجا غرب تهران است. یعنی اشرفی اصفهانی، سعادت آباد و صادقیه یعنی آریاشهر سابق. من و خانواده ام بر بالای پشت بام هستیم. انبوه جمعیت در خیابان هستند. امشب مردم از روی بام فریاد می زنند الله اکبر و از خیابان عده ای دیگر پاسخ آنها را با الله اکبر می دهند.

یک گزارش خنده دار هم "جام جم ان لاین" پخش کرد که دانستنی است. یعنی از قول پلیس گفته شد که به این دلیل نیروی انتظامی مرکز تهران را اشغال کرد که مردم بهتر بتوانند تردد کنند.

در محلاتی که از آنها نام بردم، از صبح لباس شخصی ها با موتور سیکلت در کوچه ها مانور داده و مردم را تهدید می کردند که اگر شب بیایند بیرون و یا روی بام "الله اکبر" بگویند به آنها حمله خواهند کرد.

امروز از ساعت 4 بعد از تهران تعطیل شد و مغازه ها بستند

مردم گروه گروه به طرف میدان انقلاب در حرکت بودند. نیروهای بسیج که جلیقه های متحدالشکلی داشتند در تمام مسیرهای به طرف انقلاب ایستاده و مانع مردم میشدند. افراد با کلک های خاصی از آنها عبور می کردند (میدان هفت تیر، پل کریمخان، چهار راه امیر آباد، سر ویلا، میدان ولی عصر، فلسطین، سر وصال، سر 16 آذر و سر کارگر) مرتبا به مردم که گروه گروه در پیاده روها و یا ماشین های در حال عبور بودند حمله می کردند. معمولا مردم با کمی بحث با ماموران راه را عوض کرده و گروهی هم درحین درگیری انان عبور کرد و در پست بعدی گرفتار می شدند.

من با ماشین بالاخره از کارگر وارد کریمخان شدم و از طریق وصال تا تقاطع انقلاب پیش رفتم. (با خانواده بودم، ریش دارم و خانواده ام چادری هستند(. از وصال که وارد انفلاب شدیم جمعیت در پیاده روهای دوطرف به طرف دانشگاه و میدان در حرکت بودند.

نیروهای پلیس در دو گروه، افسران با لباس فرم و تعدادی سربازان یا لباس استتار و کاسکت و باتوم و سپر کنار خیابان و پیاده رو صف کشیده ولی آرام بودند.

تا ضلع غربی دانشکاه خیابان قدس جمعیت در سکوت و بسرعت جلو آمد. سر خیابان قدس ناگهان کماندوهای نیروی انتظامی با لباس های مشکی و سپر درحالی که با باتوم ها مرتب به سپرهاشان میزدند به مردم هجوم آورده مردم کمی عقب رفتند ولی الله اکبر گویان ایستادند. مامورین کمی جا خورده وعقب رفتند. مردم به خیابان هجوم آورده و به سمت پیاده روهای جنوبی که مملو از جمعیت بود رفتند. نیروهای مستقر در خیابان با وحشت عقب رفته و تلاششان برای جلوگیری از حرکت مردم موثر نیفتاد. مردم از روی نرده های بی ارتی مثل فرفره می پریدند. زن ومرد پیر و جوان.

ناگهان نیروها به آن طرف یورش آورده و باقی مردم ضلع شمالی خیابان از خیابان قدس عبور کرده به دیوار دانشگاه رسیده وادامه مسیر دادند .اینطرف هم ما با الله اکبر جلو رفته و صف نیروی انتظامی شکافته شده و عبور کردیم .مقابل درب دانشگاه هشت ردیف نیروهای مخصوص با تجهیزات کامل ایستاده و جمعیت آنطرف را به خیابان راندند. از داخل دانشگاه و پشت نرده ها درست پشت سر مامورین دانشجویان درحال خواندن سرود بودند. سه نفر بسیجی با مقوای سفید که نوشته شده "آشوبگر حیاکن و.." داخل صف نیروهای مخصوص ایستاده بودند. در حواشی خیابان ولابلای مردم پاسداران در حال کنترل افراد بودند و کسانی را که با موبایل عکس می گیرفتند نشانه کرده و در زمانی که نیروهایشان یورش می آورند دستگیر می کردند. البته چند مورد هم باتوجه به التهاب جمعیت با تذکر وپاک کردن عکسهای گرفته شده ازاد کردند. در خیابان های جنوبی سپاهی ها (عموما از قرارگاه ویژه ثارالله) با خودروهای شخصی و لباس عادی نظاره گر بوده و نکاتی را گاها به عوامل لباس شخصی ابلاغ می کردند. مردم بی مهابا الله اکبر گویان می گذشتند و گاهی به آنان پوزخندی تحویل می دادند که گاها باعث درگیری می شد. ناگهان درگیری از میدان انقلاب شروع شده و با پرتاب انبوه گاز اشک آور و آبپاش مخصوصی که به ماشین های اسرائیلی ها شبیه است(از نزدیک که انرا دیدم بسیار ناشیانه از همان ماشین های اسرائیلی کپی برداری شده بود و اشکالات بسیاری داشت که باعث خنده بود. مثلا پشت سرش را پوشش نمیداد و در موقعی که مامورین غفلت کرده و پشت آن خالی بود گروهی از مردم  دقایقی را پشت سر آن رفته وشعار می دادند) به مردم حمله می شد. مردم اول شروع به دویدن کردند ولی عده ای داد می زدند نترسید و مردم آرام شده و با روشن کردن اتش، الله اکبرگویان می ایستادند. فشار مامورین زیاد شد و مردم به خیابان 16 آذر و مقابل آن رفته و با عبور ماشین آب پاش دوباره می آمدند. ماشین اب پاش تا مقابل دانشکاه می رفت. یکی از ماموران یگان ویژه آهسته در گوش کسی گفت: "آب تمام شد، حالا وقتشه"  با جلوداری آن فرد مردم الله اکبرگویان به جلو دانشگاه هجوم بردند. ناگهان از تمام جهات نیروهای ویژه به سمت دانشکاه آمده تا سد جلو درب شکسته نشود. فشار روی میدان کم شده ومردم از انجا سر بر می آورند. تا ساعت هفت ونیم این جنگ وگریز ادامه داشت. دیگر مامورین عاصی شده وسردر گم بودند. خصوصا الله اکبر و مرگ بر دیکتاتور آنها را کلافه کرده بود. نیروهای کمکی رسیدند. از سمت چهارراه ولی عصر نزدیک بیست ماشین وانت تویوتا لندکروز نیروهای سپاهی وارد شدند. گروهان های بسیجی (بامزه و تپل مپل که برای دویدن مشکل داشتند ) در حال نواختن باتوم به سپرهایشان از کامیون ها واتوبوس هایی در چهار راه ولی عصر پیاده شده وبه سمت میدان آمدند. فضا بسیار سنگین بود و مردم حلقه گریز را بیشتر کردند.

مردم ادای دین کردند دیگر رهبران بایستی پیگیر باشند. مردم در گوشه و کنار مسیر برگشتمان با مامورین که عمدتا نیروهای بسجی عادی بودند سر به سرکرده و هر ازگاهی درگیری وپرتاب گاز و شعار ادامه داشت.

چند نکته:

نیروهای انتظامی دوگروه بودند. طیفی افسران و درجه داران پاسگاهها و عواملی که روزمره با مردم سروکار دارند بسیار خوب و محترمانه برخورد می کردند، اما نیروهای ویژه، خصوصا کماندوهایی که لباس مشکی و ضربه گیر داشته و گروهی از همان ها موتورهای تریل داشتند بسیار نامرد بودند. بی رحمی و شرارت از چشمانشان می بارید.( قبلا می گفتند نیروهای ویژه ایرانی نیستند و یا از میان اوباش انتخاب شده و تعلیم دیده اند. بنظرم همینطور است.)

نیروهای بسیج وسپاه هم دو طیف داشتند، اگرچه هردو گروه بسیار خشن بودند ولی ناهماهنگ و آموزش ندیده بودند و لذا باتوم ها را برسر و صورت افراد حواله کرده و بسیارخطرناک عمل می کردند، اما تا الله اکبر مردم بلند می شد دستپاچه شده و بهم می ریختند. اما گروهی موتور سوار لباس شخصی بودند که چهره هاشان نشان میداد از اراذل اوباش وسابقه دارها و تیپ لات ها وهمان هایی اند که معمولا کیف قاپی می کنند. اینها زنجیر وقمه داشتند. فرد مسنی ( حدودا 45-50ساله) بیسم داشت و آنها را هماهنگ می کرد. انها فقط در مسیر وسط خیابان (مسیر بی آرتی) مانور داده وعربده می کشیدند. مثل اینکه بقول یکی از بچه ها، انها از ذخایر این نهضت کودتا اند تا در موقع خاصی استفاده شوند .
جوانها، خصوصا خانم های جوان که تجربه این مسائل را نداشتند ابتدا بسیار می ترسیدند. اما با دیدن دیگران روحیه گرفته و وظایف شان را به نحو احسن انجام دادند. بنازم به این شیرزنان. مثلا نمی دانستند با گاز اشک آور چگونه مقابله کنند، اما پس از توضیحاتی که مثلا آب به صورت نزنید و آتش روشن کنید تا دود گاز برطرف شود، آنها هم کارتن و روزنامه جمع کرده و مقابله می کردند. با هجوم های اولیه جا می خوردند ولی اواخر به بقیه هم روحیه می دادند که نترسید هیچ غلطی نمی کنند.

ضمنا با توجه به شناخت بنده از چند فرمانده عالیرتبه سپاه و صحبت هایی که داشته ام، بدنه اصلی سپاه بسیار مسئله دار و شکننده است. با توجیهات عقیدتی و مثلا فرمان ولی فقیه و... انها را به سکوت واداشته اند.

ومن نصر من عندالله العزیز الحکیم

شنبه 30خرداد ساعت 20:40

گزارش دوم

دستگیری دکتر خزعلی

از خیابان جمالزاده به خیابان نصرت امده بودیم که دیدم جمعیتی از دور
نزدیک میشود. در حالیکه صدای صلوات مردم هم به گوش می رسید. پسر ایت الله
خزعلی تسبیح به دست جلوی تعدادی حرکت می کرد. مردم با این فکر که اگر
ایشان جلو باشد به آنها حمله نمی شود پشت سر ایشان به راه افتادند. درکمتر از چند دقیقه جمعیتی چند صد نفری پشت ایشان جمع شده بود ولی باشلیک گاز اشک آور مردم متفرق شده و در این گیرو دار دیدم که از طرف    گارد ویژه ضربه ای به کمر آقای خزعلی وارد شد و به زمین افتاده و سپس دستگیر شد. متاسفانه به علت شلیک گاز اشک آور نتوانستم برگردم ببینم چه    بلایی سر ایشان آمد.

گزارش سوم

ساعت 5/9 شب است، در خیابان انقلاب و آزادی و ولیعصر و آریاشهر و  ستارخان غوغاست. در خیابان آزادی حد فاصل میدان آزادی و انقلاب صدای شلیک گلوله به هوا برخاست. احتمالا کشته هایی هم برجای مانده است.

هزاران نفر در خیابانها مورد ضرب و شتم نیروهای لباس شخصی زنجیر و چماق بدست مورد حمله واقع شده اند.

تعداد زیادی زخمی، تعداد زیادی دستگیر شده اند و بسیاری بخون آغشته و در مجموع اوضاع بسیار آشفته است. اس ام اس ها قطع و مکالمات تلفنی موبایل در مناطق اصلی شهر غیر فعال  و در سایر مناطق نیز دچار اختلال و اینترنت نیز دچار مسئله است. تهران همچنان غوغا و فریاد الله اکیر و مرگ بر دیکتاتور شهر را فرا گرفته است. موتور سواران لباس شخصی در خیابانها و کوچه ها به مردم حمله کردند و تجمع بیش از دو نفر ممنوع و افراد دستگیر میشوند. گوئی تهران، بوسیله ارتش بیگانه اشغال شده است. به مردم جهان اطلاع دهید که ایران را بخاک و خون کشیده اند.

گزارش چهارم

جمعیت از ساعت سه و سی دقیقه بعد از ظهر بتدریج مردم  در حال  جمع شدن در میدان انقلاب بودند.محدود خیابان آزادی  تا میدان آزادی  به شعاع 2 تا 5 کیلومتر در بالا و پائین ( شمال و جنوب) نیروهای نظامی- نیروهای انتظامی، نیروهای یکان ویژه مقداد، نیروهای بسیجی ، موتور سواران دو ترکه  به تعداد زیادی  و....-  مستقر بودند. به تجمع های نسبتا کوچک مردم هجوم می آوردند و آنها را پراکنده می کردند.

بر اثر فشار نیرو های انتظامی مردم وارد کوچه ها و خیابان های بالا و پائین خیابان آزادی می شدند و با تعقیب و گریز و با مانع بر گشت بیشتر آنها به خیابان آزادی در حقیقت در محدود زیادی از شهر پراکنده شدند.

وقتی که در یک هجوم جمع ما را پراکنده کردند من به چند نفر از بسیجی ها و پاسدار ها گفتم " اگر می گذاشتید ما در خیابان آزادی تجمع و راهپیمایی کنیم آنقدر در شهر پراکنده نمی شدیم. حالا  تمام شهر و منطقه وسیعی از شهر شده محل تظاهرات مردم و در حقیقت خودتان دارید به تظاهرات دامن می زنید و آن را به تمام شهر گسترش می دهد." با تکان دادن سر حرف های مرا تائید کردند.

از میدان انقلاب تا میدان آزادی بیشن از 20 بار به ما حمله کردند و بیشتر با گاز اشک آور مردم را پراکنده  می کرد. بر اثر درگیری ها در بعضی از مناطق مردم با سنگ به نیروهای انتظامی حمله می کردند و گاهی پلیس ها نیز با بر گردندن سنگها بطرف مردم سنگ پرتاب می کردند.

یک سایت خبری نزدیک به حوزه علمیه قم نوشت
تشکیل شورای رهبری میان خبرگان مورد بحث است

این خبر درحالی انتشار می یابد که گفته می شود یکی از انگیزه های کودتای انتخاباتی اخیر، تشدید بیماری سرطان ریه رهبر است و فرزند او "مجتبی" سعی داشته با این کودتا قدرت را در بیت پدرش نگهدارد و سپس خود آن را قبضه کند و نگذارد رئیس جمهوری مستقل از بیت رهبری سکان را بدست بگیرد.

تمام تجربه بیت آیت الله خمینی و سرنوشت احمد خمینی در شکل گیری کودتای انتخاباتی اخیر نقش داشته است. یعنی تعیین جانشین رهبر، پیش از فوت رهبر! حدس زده می شود، بخشی از نامه میرحسین موسوی که در آن اشاره می کند "بحث نه بر سر ریاست جمهوری و انتخابات اخیر، بلکه بر سر نهادینه شدن یک روش حکومتی است!" می توان اشاره به همین مسئله باشد. یعنی تبدیل جمهوری به پادشاهی یا حکومت اسلامی که نوعی پادشاهی مذهبی است!

سایت خبری "رویه" که اخبار مراکز مذهبی و از حمله حوزه علمیه قم را منتشر می کند، در تازه ترین خبر خود مدعی شد:

علی اکبر هاشمی رفسنجانی رئیس مجلس خبرگان رهبری با بعضی از مراجع تقلید قم و نماینده تام الاختیار آیت الله سیستانی دیدار کرده است. او در دیدار با مراجع تقلید، با نقل خاطراتی از اوایل انقلاب از شیوه حل معضلات توسط آیت الله خمینی رهبر انقلاب، گفته است. همین سایت به نقل از منبعی که این خبر را در اختیار "رویه" گذاشته، اضافه کرده که به نظر میرسد نیمی از نمایندگان مجلس خبرگان رهبری تمایل به تشکیل  "شورای رهبری" دارند.

همین منبع افزوده: آنچه میشود بعنوان چکیده این جلسات عنوان کرد این است که راه حل معقول در شرایط فعلی استعفای محمود احمدی نژاد است. رهبر انقلاب پدر و رهبر تمام مردم است و نه یک عده ی خاص. منتهی بنظر میرسد ایشان (علی خامنه ای) تمایل دارند  پدر و رهبر عده‌ای خاص باشند. 

وی در پاسخ به سوال خبرنگار رویه که آیا جلسه ی مجلس خبرگان رهبری در قم تشکیل میگردد یا خیر، گفت: " اجازه بفرمایید در شرایط کنونی از پاسخ به این سوال معاف گردم . مطمئن باشید که بزودی خبر تشکیل جلسه  یا عدم آن به اطلاع میرسد".

اصل خبر را روی سایت "رویه" می توانید از اینجا ببینید!

این خبر درحالی انتشار می یابد که گفته می شود یکی از انگیزه های کودتای انتخاباتی تشدید بیماری سرطان ریه رهبر است و فرزند او "مجتبی" سعی داشته با این کودتا قدرت را در بیت پدرش نگهدارد و نگذارد رئیس جمهوری مستقل از بیت رهبری سکان را بدست بگیرد.

تمام تجربه بیت آیت الله خمینی و سرنوشت احمد خمینی در شکل گیری کودتای انتخاباتی نقش داشته است. یعنی تعیین جانشین رهبر، پیش از فوت رهبر!

حدس زده می شود، بخشی از نامه میرحسین موسوی که در آن اشاره می‌کند بحث نه بر سر ریاست جمهوری و انتخابات اخیر، بلکه بر سر نهادینه شدن یک روش حکومتی است! که می توان استنباط کردن نظر تبدیل جمهوری به پادشاهی یا حکومت اسلامی باشد که نوعی پادشاهی مذهبی است!

۱- آیا کشتن مردم بی سلاح مجاز است؟ 2-آیا رفتن به خلوت خانه ها و زیر و رو کردن وسایل شخصی زنها ـ به فرض که مردان آنها جرمی مرتکب شده باشند- و ترسانیدن کودکان آنان مجاز است؟ 3- آیاحمله به دانشجویانی که در خوابگاه های دانشگاهی سکنی دارند، آن هم گاه خواب، پرتاب کردن آنان از پنجره ها، سوزاندن تن های نازک شان به سیگار، واداشتن آنان به سینه خیز رفتن روی شیشه های خرد شده... مجاز است؟ 4- آیا کشتن فرد بی سلاح، با قمه و تبر مجاز است؟ 5- می توان اسرای مجروح را به زیر زمین وزارت کشور دولتی ـ حتی دولت کریمه جمهوری اسلامی ـ برد و مانند اسیران با آنان برخورد کرد؟ 6- آیا ممانعت از دادخواهی مادران دل سوخته و پدران در هم شکسته از داغ فرزند، مجاز است؟ 7- می توان از وسایلی مانند آمبولانس برای بردن زخمیان به دخمه ها، به جای رسانیدن آنان به بیمارستان، استفاده کرد؟ 8- آیا سکوت در برابر تجاوز به زنان در زندان ها مجاز است؛ حتی اگر از مخالفان حکومت اسلامی باشند؟ 9- آیا سکوت در برابر کشتن دختری جوان که دشمن، حنجره اش را نشانه گرفته، و او در ناباوری، می بیند که خون از دهانش روان است و در بهت پر پر می زند، مجاز است؟

spinooza.blogfa.com

میرحسین امروز در خیابان جیحون: مرگ بر کودتا، مرگ بر کودتا، مرگ بر کودتا من غسل شهادت گرفته ام. انا لله و انا علیه راجعون اگر مرا گرفتند اعتصاب عمومی کنید و سر کار نرید به نقل از مخملباف که در تماس تلفنی ایشان ذکر گردیده شد

 سهامداران مخابرات فروشنده شده‌اند  ictna.ir

به دنبال ایجاد اختلال در پیامك‌ها و قطع و اختلال شبكه ارتباطی اپراتور دولتی تلفن همراه در یك هفته اخیر، سهام شركت مخابرات با صف فروش شدیدی مواجه شده است. به گزارش ایلنا، در حال حاضرحدود 3 میلیون سهم از سهام شركت مخابرات ایران توسط سهامداران در معرض فروش در بورس قرار گرفته است. بر اساس این گزارش، فروشندگان سهام مخابرات بیشتر از افراد حقیقی و سهامداران كوچك هستند كه وضعیت فعلی را موجب افزایش ریسك مالكیت این سهام می‌دانند. در همین حال با توجه به احتمال كاهش درآمدزایی این شركت به دلیل اختلال در شبكه تلفن همراه، هیچ تقاضایی برای خرید سهام این شركت در بازار سرمایه وجود ندارد و روند كاهشی قیمت این سهم در روزهای اخیر تشدید شده است.

روایت یک شهروند: تهران زیر یورش در شنبه ۳۰ خرداد   roozonline.com

این عبارات را در حالی می نویسم که ترس بر دلم لانه کرده است. ترس هست اما تردید نه! خواستم این را از همین اول بگویم که اگر نوشته ام رنگی از هیجان و هراس دارد، آن، طبیعی ترین چیزی است که این روزها برما می رود. اما در این قبال، آنچه به دست آورده ایم ایمان بیشتر به اراده خودمان، خواستمان و آزادی مان است. شعار نمی دهم. بخوانید جدود ساعت 5 ما در خیابان آزادی به سمت انقلاب حرکت می کردیم. ( مسیر از انقلاب به سمت آزادی بود ولی ما از پایین وارد شدیم که اگر از انقلاب راه ندادند ، ما وارد خیابان شده باشیم). خیابان در سیطره نظامی ها بود. سر هر کوچچه دسته به دسته ایستاده بودند . تازه یک ربعی بود که در خیابان آزادی پیش می رفتیم که اصلا نفهمیدم چه شد که دیدم ناگهان مردم از روبرو (از طرف انقلاب) به سمت ما در حال دویدن هستند. من و همراهانم با صدای بلند فریاد می زدیم که سر جایتان بایستید و کنار هم بایستید که ناگهان در چشم برهم زدنی دور و برما خالی شد و در برابرمان انبوه مردان غول پیکر ضد شورش حمله ور شدند. سعی کردم با آرامش از صحنه بیرون بروم و حالت دویدن نداشته باشم. چون بعضی از آنها موتور سوار بودند و هر که می دوید به سمتش با موتور یورش می بردند. اما همه اینها در کمتر از یک دقیقه رخ داد. در محاصره دو گارد ضد شورش قرار گرفتم و باتومها روی سرو کمرم فرود آمد. چشمم سیاهی رفت و درد در سرم پیچید. خوشبختانه در سوی دیگر خیابان مردم همه جمه شدند دوباره در خیابان. و سعی کردند با دعوت از دیگران ، به سمت میدان آزادی یعنی همان سمتی که ما آمده بودیم، راهپیمایی سکوت کنند. ولی چند دقیقه بیشتر نکشید که گارد با تعداد زیاد حمله کردند و متاسفانه مردم شروع کردند به دویدن. نیروهای ضد شورش که امروز خیلی رنگ به رنگ بودند ( رنگ و مدل لباسهایشان و ابزاری که استفاده می کردند) دسته به دسته حمله می کردند. به نظر می رسید که منتظر می مانند تا مردم در یک جا جمع شوند و بعد به آنها حمله می کردند. اگر نمی دویدی و فرار نمی کردی زیر دست و پا له می شدی. همانجا همراهانم را گم کردم و از هم جدا افتادیم. زنی را دیدم که در وسط بیش از ده پلیس گیر افتاده بود و تا جان داشت می زدندش. حتا به سمت پل هوایی که بعضی ها از پله هایش بالا رفته بودند، یورش بردند و مردم داخل کانال پل را به شدت با باتوم زدند. از آن موقع بود ک...

خودداری موسوی و کروبی از شرکت در نشست شورای نگهبان   radiofarda.com

میرحسین موسوی و مهدی کروبی، دو نامزد اصلاح ‌طلب معترض به نتایج انتخابات روز شنبه در نشست شورای نگهبان شرکت نکردند و این جلسه تنها با حضور محسن رضایی، دیگر رقیب محمود احمدی ‌نژاد برگزار شد. پیش از این شورای نگهبان از مهدی کروبی، میرحسین موسوی و محسن رضایی دعوت کرده بود که در نشست روز شنبه شورای نگهبان حضور یابند تا شکایات آن ها مورد بررسی قرار گیرد. شورای نگهبان برای بازشماری تصادفی ۱۰درصد صندوق‌ ها اعلام آمادگی کرده است. مهدی کروبی و میرحسین موسوی گفته ‌اند نظر به شواهدی که در اختیار دارند که به گفته آن ها حکایت از تقلب چند میلیونی در انتخابات دارد تنها به ابطال انتخابات رضایت می ‌دهند. مهدی کروبی در نامه ‌ای که روز جمعه منتشر شده است، خطاب به شورای نگهبان نوشت: با ابطال انتخابات ۲۲ خرداد و برگزاری انتخابات مجدد اراده ملت را بپذيريد و بقای نظام را تضمين کنيد. مهدی کروبی که خود نیز در تظاهرات اعتراضی به همراه میرحسین موسوی شرکت می‌کند تصریح کرده است که مردم تنها يک خواسته دارند و آن ابطال انتخابات رياست جمهوری ۲۲ خرداد ۸۸ و برگزاری يک انتخابات سالم و آزاد بدون سوءاستفاده از امکانات دولتی است...

مسئول مستقیم کشتار دیروز چه کسی بود؟

فیلم را از اینجا ببینید

بموجب گزارش های تائید نشده، در یورش سازمان یافته دیروز به مردمی که می خواستند در مسیر میدان انقلاب- میدان آزادی راهپیمائی کنند، چند تن کشته شده اند. فیلم کشته شدن یک زن جوان بر اثر ضربات چماق و قمه افراد حزب پادگانی شب گذشته از شبکه های تلویزیونی جهان پخش شد. سی ان ان درباره شمار قربانیان لشکرکشی نیروی انتظامی و بسیج و حزب پادگانی به خیابان های مرکزی تهران و شهرستان ها از رقم چند ده تن سخن گفته است. مسئول مستقیم آنچه دیروز در تهران و شهرستان ها اتفاق افتاد و به کشته شدن مردم بی سلاح انجامید، مقام معظم رهبری که در نماز جمعه روز گذشته وعده این کشتار را بعنوان فرمانده کل قوا داده بود. نطفه های خشونتی در خیابان ها در حال شکل گیری است که سرانجام آن سنگر بندی مردم و نیروهای نظامی در برابر هم است. او هنوز نفهمیده چه خبر است، در میان فرماندهان سپاه و روحانیون معترض نیز هنوز نفهمیده اند ............ کشور را به کجا می برد؟

ایران سراسر همان شده که تهران شده!

ایران یکپارچه اعتراض است. آقای خامنه ای با این تصور که می توان مردم را فریب داد و یک نمایش انتخاباتی درست کرد، فضای انتخاباتی را باز کرد، اما برخلاف همه انتظارش و با تمام چراغ سبزهائی که به احمدی نژاد برای ولخرجی انتخاباتی و افشاگری تلویزیونی داد، او از صندوق بیرون نیآمد. محاسبه ها به هم ریخت. به جای احمدی نژاد کسی از صندوق رای بیرون آمد که اختلاف 30 ساله با ایشان دارد. نه بر سر مال و ثروت، بلکه بر سر خط و خطوط سیاسی. کودتا کرد، با این تصور که مردم سرشان را زیر انداخته و حکم حکومتی ایشان را تمکین می کنند. چنین نشد و برعکس، آن شد که شاهدیم. نه تنها در تهران، بلکه در تمام شهرهای ایران و اتفاقا در شهرهای دیگر بسیار خشن تر و بی رحمانه تر. حزب پادگانی احمد جنتی در تمام شهرها مستقر است. آنها ناظران انتخاباتی ایشان‌اند که حالا چماق بدست و قمه در کف به جان مردمی افتاده اند که نمی خواهد زیر بار یک کودتای انتخاباتی بروند. دیروز همزمان با تهران، در شهرهای دیگری مانند کرمانشاه، تبریز، رشت و مشهد نیز مردم به خیابان ها آمدند تا به رهبر بگویند: دوران فصل الخطابی شما به پایان رسیده است و احکام خیابانی جانشین احکام حکومتی شده است. این فیلم را هم از تظاهرات دیروز در رشت از اینجا ببینید

hanaa.com

من فردا در راهپیمایی شرکت میکنم.شاید راهپیمایی فردا به خشونت کشیده بشه.شاید من یکی از کسانی باشم که قراره کشته بشم. دارم تمام آهنگ های زیبایی رو که تو عمرم شنیدم دوباره گوش میدم.حتی میخوام چند تا آهنگ لوس آنجلسی بذارم و برقصم. همیشه دلم میخواست ابروهام رو تا جایی که میشه نازک کنم.آره ، فردا قبل از این که برم یه سری به آرایشگاه هم میزنم!چند تا سکانس محشر تو فیلم هامون هست، اون رو هم باید ببینم. یه سری به کتابخونه ام باید بزنم، شعرهای فروغ و شاملو ارزش خوندن دوباره رو دارن. آلبوم عکس های خانوادگی رو هم باید بشینم و از اول ببینم. دوستام، به اونها هم باید زنگ بزنم و ازشون خداحافظی کنم .از مال دنیا فقط دو تا کتابخونه دارم که به خانواده ام سپردم که کتاب ها رو به کی بدن .دو واحد دیگه دارم تا مدرک لیسانسم رو بگیرم ولی گور پدر مدرک. ذهنم حسابی مغشوشه. این جملات پراکنده رو برای نسل بعد نوشتم تا بدونن ما جو زده و احساساتی نبودیم.برای اینکه بدونن برای بهتر شدن زندگیشون هر کاری که از دستمون برمیومد انجام دادیم.برای اینکه بدونن اگر اجدادمون در برابر حمله عرب و مغول تسلیم شدن ولی در برابر استبداد تسلیم نشدن. این نوشته تقدیم به بچه های فردا...( کلیک نکنید)

آقای عزيز! تا مرگ نرسيده است و دچار نفرين ابدی مردم نشديد، حرف تان را پس بگيريد و بگذاريد همان ...... معمولی باشيد، آدمی که مردم او را يک آدم بی قدرت، پر کينه و بدون موضع مشخص می دانند، يک رهبر ضعيف که شايد بشود تحملش کرد. اما اگر هوس کنيد که ادای بزرگتر از خودتان را در بياوريد و دستور کشتن بدهيد، ما باورتان نمی کنيم، شما اين کاره نيستيد برادر. مردم هم اينقدر ترسو نيستند، مردم ايستاده اند و اگر باد بکاريد توفان مردم را درو خواهيد کرد

جناب آقای سيد علی خامنه ای
اظهارات امروز شما همه اتفاقات رخ يافته روزهای اخير را متوجه حضرتعالی می کند. از سوی ديگر ديروز اعلام شد که سرکار خانم رجايی، همسر شهيد رجايی، نخست وزير و رئيس جمهور محبوب آيت الله خمينی را در حرم حضرت معصومه دستگير کرده اند و وی را به زندان برده اند، چرا که او نيز مانند ميليونها ايرانی ديگر به ظلم و بی عدالتی که بر اين ملت رفته است، اعتراض کرده بود و دولت تحت امر شما صدای او را هم نتوانست تحمل کند. حق نخست وزير محبوب آيت الله خمينی و نخست وزير سابق خودتان بر اساس شواهد بسيار و قرائن بيشمار، در انتخاباتی پرشکوه و بی نظير غصب شده و شما پيش از آنکه حتی پيرمردهای منصوب خودتان انتخابات را تائيد کنند، بی صبرانه بر دروغی بزرگ مهر تائيد زديد و با همين کار، هم از وظيفه قانونی تان تخلف کرديد و هم شرط " عدل" را که از شروط اصلی ولی فقيه است، زير پا نهاديد. اينها همه به کنار، سووالی بزرگتر مطرح است، شما می دانيد چه می کنيد؟ می دانيد به کجا می رويد؟

آقای خامنه ای!
مرا به عنوان يکی از نويسندگان سرشناس ايرانی می شناسند، برخی بر اين کلمه " خوب" را هم می افزايند، يکی از اينها روحانی شريفی است که هفت سالی قبل که از زندان بيرون آمده بودم گفته بود "آقا گفته اند تو و فلانی نويسنده های خوبی هستيد، چرا نمی نويسيد؟" و اين زمانی بود که تازه از زندان بيرون آمده بودم به جرم نوشتن و روزگارم بخاطر حفظ حرمت همان قلمی که خدای به آن قسم خورده بود و قاضی شما بی حرمتش کرده بود، ويران بود و هنوزم بر اين باور بودم که قلمم می تواند جز هديه کردن لبخندی به ملت شايد کاری ديگر هم بتواند بکند. خوانده بودم روايت شاعرانه و مسحور کننده عبدالفتاح عبدالمقصود را از زندگی " علی بن ابيطالب" و قصد کرده بودم که سه چهار سالی از زندگی ام را بگذارم برای نوشتن زندگی امام حسين.
اين وسوسه تنها در من کافر نبود که سرگذشت آن بزرگان را بسياری از هم قبيلگان من نوشته اند، از همان عبدالفتاح عبدالمقصود بگير تا شاعران و نويسندگان بزرگ ايران و عرب و حتی نويسنده بزرگ ايرانی مرحوم غلامحسين ساعدی که می خواست " مقتل" را بنويسد و ما همگی بيش از آنکه اهل شريعت باشيم، سرگشتگانی بوديم که با خدای خويش عاشقانه به مهر و قهر بوديم، نه چون رفقای شما که بندگی و بردگی منش و روش شان در مواجهه با خدای است. من به قول آن پير، بينوا بندگی سربه راه نبودم، و راه بهشت مينوی من بزروی طوع و خاکساری ديگران نبود، اما جای آفتاب را می دانستم و کلمه را می شناختم و می دانستم که آن کسی می تواند راوی شرق باشد که خورشيد عشق در دلش طلوعی کرده باشد، نه آنان که تمام روحشان را شب گرفته است و کلمات شان غروب می کند وقتی که روايت را آغاز می کنند. اما نشد، نشد و نشد آن کار که بشود. داروغگان و شحنگان دستگاه داغ و درفش چنان کردند که رخت بر بستيم از وحشت زندان سکندر و خراجات سنگين تان را هم تاب نياورديم و حالا گرفتاری ماست و اين غول های بيابان. که می بينيد هر چه باشند از آن راهزنان خيابانی چکمه پوش و چماق به دست شريف تر اند.
باری، شرح خويش را دادن مقصد من نيست، اما بهانه ای است که فراموش نکنيد که کدام کس با شما سخن می گويد. چند سالی قبل نيز کاری کرده بوديد و من نيز به خشم چيزی نوشته بودم و اسباب زحمت برای من شد و چنان که گفته اند اسباب کينه برای شما. که می گويند کينه های تان سخت است و از دل برون نمی رود، وقتی که آمد. و لابد بايد که باز حکايت اين روزها را می شنيدم و تصويرش را که در هر رسانه بازتابيده می ديدم و لب سکوت به دندان می گزيدم و راه خاموشی برمی گزيدم...... اما و اما، که اين بار گوئی کار چنان از دست بشده است که سکوت معنا نمی دهد، وقتی سه ميليون نفر نفرت شان از بی عدالتی و ظلم را در حد فاصل انقلاب و آزادی در سينه حبس می کنند و تنها به اشارت انگشت داستان پيروزی دزديده شده شان را می گويند.
خون را بنا نبود بريزيد که ريختيد و حد را بنا بود نگه داريد که نگه نداشتيد و حرمت را بنا بود حفظ کنيد که بی حرمتی کرديد و با بی انصافی و بی هيچ عدالتی حق ملتی را پايمال کرديد. پايمال کرديد حق ميليونها آدم را و بعد مرد دروغگوی شهر بی شرمانه يک ملت بزرگ و شريف را " خس و خاشاک" ناميد، همو که غلام حلقه بگوشی بود و خريديدش، به قيمت فروختن همه آنان که از بزرگان آن قبيله بودند. نمی گويم که عقل، نمی گويم که عدل، نمی گويم که شرافت، نمی گويم که درايت، نمی گويم که هشياری، نمی گويم که مصلحت داری، نه، اينها را بگذاريم و بگذريم، می پرسم که قيمت را چرا درست حساب نکرديد؟
می گويند هر چيزی قيمتی دارد، و می گويند هر چه بگيری چيزی می دهی. حساب نکرديد اين که می گيريد قيمتش چقدر است در مقابل همه آنچه می دهيد؟ اين غلام بچه ای که در بازار مکاره دروغ و فريب مفت هم گران است، به چه قيمت خريديد؟ به قيمت سرشکستن و زبان بريدن و زخم زدن بر تن ملت خودتان؟ به قيمت کشته شدن خلقی شريف و مردمی آزاده که تنها حق شان را بر اساس قول خودتان می خواهند؟ به قيمت طعن و لعن و نفرين ميليونها انسان که از ترس قداره بندهای چکمه پوش و ريشوهای بی ريشه قمه به دست و نفر بر های ضد شورش در سکوت راه می روند و هيچ نمی گويند تا حداقل در اين ساعات سکوت کمی به خودتان فکر کنيد؟
اين غلام بچه را خريديد به قيمت به آسمان رفتن صدای آلله اکبر ميليونها آدمی که حق شان را ظالمانه نقض می کنيد؟ يک بی لياقت بی ادب را چون موجودی وحشی به جان اين ملت انداختيد و سگان را رها کرديد و سنگ های بنای حکومت خودتان را بستيد و رئيس مجلس خبرگان تان را در حصر نگه داشتيد؟ حداقل حق همسايگی ده بيست ساله و رفاقت چهل ساله با هاشمی را نگه می داشتيد، يعنی واقعا به هيچ رفيقی نياز نداريد؟ آن شنيدم که گفته ايد آنان که به خيابان می آيند مسوول جان شان خودشان هستند، چرا؟ آيا خيابان های کشور ملک طلق مرحوم ابوی شماست؟ آيا مردم حق ندارند در خيابانهای شهر از حق شان دفاع کنند؟

آقای خامنه ای!
شما که به آخرت اعتقاد داريد! نمی خواهم به روزهای محشری که در تهران به راه افتاده فکر کنيد، به روز محشر آن جهان که باور داريد؟ نمی خواهم به آشکار شدن اسرار يک دروغ ساده لوحانه که ملتی باورش نمی کنند و سرانجام آشکار خواهد شد باور کنيد، حداقل به " يوم تبلی السرائر" که اعتقاد داريد؟ چطور می توانيد در آن قيامتی که لابد باورش داريد با استاد و معلم تان آيت الله خمينی مواجه شويد و بگوئيد که تمام اهل بيت اش را از بيت تان رانديد؟ و هر که او از خود می شمرد، جزو غيرخودی ها بشمار آورديد؟ چطور می توانيد با او مواجه شويد و بگوئيد که در حکومت عدل شما همسر رئيس جمهور محبوب او رجايی را زندانی کرديد؟ چطور می توانيد با او مواجه شويد و بگوئيد حق نخست وزير او را که محبوب ترين رجل اجرايی کشور نزد آيت الله خمينی بود، انکار کرديد و حق مرد صديقی مانند موسوی را پايمال کرديد و دروغگويی چاپلوس را بناحق به جايش گمارديد؟
چطور می توانيد با او مواجه شويد و بگوئيد که هاشمی رفسنجانی را که امين ترين اصحاب خمينی بود، در حکومت تان دزد خواندند و فرزندانش را ممنوع الخروج کردند و شما هيچ نگفتيد و خوشحال هم شديد؟ چطور می توانيد با سردارانی که برای دفاع از ايران در جنگ بشهادت رسيدند مواجه شويد و به آنها بگوئيد که خانواده های آنان که امانت شان نزدتان بودند، از خود رانديد و مشتی دروغگوی رياکار را به آنها ترجيح داديد؟ چطور می توانيد به آيت الله خمينی بگوئيد که بهترين شاگردانش را در تنگنا گذاشتيد و يک مشت روحانی قدرت طلب را تنها به اين دليل که شما را دوست می داشتند، بر آنان ترجيح داديد؟ لابد زمانی هست که تا پيش از آن روز به همه اين سووالات پاسخ بدهيد. شايد به من بگويند که همچون منی که به هيچ چيز اعتقاد ندارم چرا نگران شمايم، نه، من نگران شما نيستم، فقط می خواهم بگويم که همه چيز به اين آسانی تمام نخواهد شد. آنها که بارگه داد بودند، از ايوان مدائن شان هيچ نماند، شما می خواهيد با اين خيابان پاستور چه کنيد؟

جناب خامنه ای!
در اين روزها صداهايی در شهر بلند است. بشنويد. سی سال قبل مردی ديگر بر صندلی اقتدار اين کشور نشسته بود که صدای ملت را دير شنيد، دير شنيد و وقتی شنيد قول داد که انتخابات بعدی را عادلانه برگزار کند. اما کار به جايی رسيد که برای يافتن گوری هم در اين دنيای پر قبرستان سرگردان بود. البته چنان کرده ايم و کرده ايد که مردمانی برايش دايم آرزوی آمرزش می کنند و صدبار توبه می کنند که چرا چنان کردند. اما وقت هميشه نيست. گاهی پيش از آنکه فکر کنی اتفاق می افتد. وقتی توفان آغاز شد، نه از تاک نشان می ماند و نه از تاک نشان. من نگران تغيير حکومت نيستم، نگران خونهايی هستم که ريخته خواهد شد، اگرچه اکنون نيز خون بر سنگفرش های خيابان نشسته است. از عاقبت ظلم بترسيد.
ظلم را مردمان برنمی تابند، آتش شان می زنيد زبانه می کشند، می زنيدشان فرياد می زنند، بر سرشان می ريزيد رودی می شوند و جاری می شوند و کاری می شود که ديگر از هيچ کاره ای هيچ کاری نيايد. با ظلم حکومت کردن نمی شايد. شايد گفتنش بد نباشد و اين سخن را هرگز فراموش نکنيد که آن بيت، حصن حصينی نيست که تا ابد آباد بماند و آن حرم را چنان محترم نگاه نداشته ايد که وقتی شمشيردارتان همه را بزند، مردمان مقيم حرم بمانند. حکومت جمهوری اسلامی از مسيری دشوار گذشته است، باور نکنيد که هماره و با هر ظلمی که بر مردمان برود، تسليم و رام می مانند. در اين انتخابات از صد نفر از بزرگان همين حکومت حداقل هفتاد نفرشان پشت سر ميرحسين موسوی بودند و به زحمت بيست نفرشان پشت سر احمدی نژاد، مردم به موسوی رای دادند، شما با تائيد تقلب بزرگ انتخابات چنان کرديد که هفتاد درصد حکومت هم توسط خودتان حذف شده است. بترسيد که اگر هر فرمانی بدهيد، حتی اعضای نزديک به شما هم امرتان را مطاع ندانند.

آقای خامنه ای!
آنچه در اين انتخابات رخ داد، تنها يک دروغ بزرگ نبود. دروغی چنان بزرگ و موهن که اثباتش از انکارش بسيار ساده تر است. آنچه مردم را عصبانی کرد و به خيابان کشيد، وقاحت و بيشرمی بی حد رئيس جمهور در انکار همه واقعيت ها جلوی دوربين تلويزيون بود، او بدون اينکه به شعور مردم احترام بگذارد، حتی به قدرت محاسبه رياضی مردم هم بی احترامی کرد. آنچه در اين انتخابات مردم را عصبانی کرد اين بود که رئيس جمهور اينقدر ارزان رای و فکر مردم را می خواست بخرد. آنچه در اين انتخابات مردم را عصبانی کرد اين بود که او به چشم مردم هم دروغ گفت و به آنان گفت چيزی را که می بينند اتفاق نيفتاده است. آنچه در اين انتخابات اتفاق افتاد اين نبود که چرا در شمارش آرای مردم تقلب شد، اين بود که چرا آرای مردم اصلا شمارش نشد. آنچه مردم را عصبانی کرده است اين است که رئيس جمهور ميليونها ايرانی مخالف خودش را خس و خاشاک ناميده است. آقای خامنه ای! ما آدميم، خس و خاشاک نيستيم.
از سوی ديگر آنچه در اين انتخابات رخ داد اين بود که بعد از ۲۸ سال به روی جمعيت خيابانی شليک شد، فقط بخاطر اينکه آنان حق قانونی شان را می خواستند. پليس مردمی را کشت که در کمال سکوت و آرامش چهار ساعت در خيابان راه رفته بودند. شوربختانه دولت در اين چهار سال آنقدر پول نفت داشته است که همه اراذل و اوباش را به لباس شخصی های دولتی تبديل کرده است. آنها هستند که با قمه و باطوم به جان مردم افتاده اند.
در اين انتخابات حرمت شهدای جنگ هم شکسته شد، حرمت کسانی که مردم آموخته بودند که آن بزرگان فداکار حافظ ناموس مردم بودند. در اين انتخابات حرمت روحانيت و مرجعيت هم شکسته شد. ما به اين حرمت نياز داشتيم و داريم، هميشه بايد خانه ای باشد که بتوان از دست ظلم به آن پناه برد. آنچه در اين انتخابات رخ داد اين بود که به ۲۶ سال از زندگی سی ساله جمهوری اسلامی و به تمام رهبران آن، جز شخص شما، بی احترامی شد. و البته تاريخ به ياد ندارد که حکومتی چنين با خود بيرحمی کرده باشد، تنها بخاطر اينکه انتخاب شخصی ديگر را تاب نمی آورد. آقای عزيز! آنچه بی حرمت شد چنان بزرگ است که براحتی نمی توان از آن گذشت. اما از همه چيز مهم تر اين است که شما، با حرمت شکنی روحانيت و دانشگاه و ملت و مجلس و انقلاب و جمهوری اسلامی خودتان را بی حرمت کرديد، آيا ادامه عمر دولت احمدی نژاد ارزش اين همه بی حرمتی را داشت؟ آيا بخاطر اين دولت بی لياقت که هر روز ميليونها نفر نفرينش می کنند، تا کجا حاضريد بمانيد؟

آقای خامنه ای!
بسياری از سرداران جنگ، بزرگانی اند که حاضر نيستند دروغی به اين بزرگی را بپذيرند، آنها اوباش گردن کلفت نيروی ضد شورش نيستند که مثل سگ هار به جان ملت بيفتند، مطمئن باشيد در روزی که دور نيست، آنان در کنار مردم خواهند ايستاد. آنانی که بخش از جان شان را برای دفاع از ملت فديه کرده اند، روبروی ملت نمی ايستند. کارکنان دولت نيز غلامان حلقه به گوش رئيس جمهور نيستند، حتی به کارکنان وزارت اطلاعات تان هم اعتماد نکنيد، آنها هم حاضر نيستند از دروغی به اين بزرگی دفاع کنند. و از همه مهم تر ملتی هستند که راه خيابان ها را ياد گرفته اند. اين ملت ديگر از هيچ کس نمی ترسند.
متاسفانه يا خوشبختانه چنان راه حضور همه رسانه ها را بسته ايد که ديگر هيچ صدايی جز صدای ملت در شهر شنيده نمی شود. نه صدای آمريکا، نه صدای انگليس، نه صدای اسرائيل و نه حتی صدای روشنفکران، فقط صدای پارازيت دولت حاکم بر رسانه هاست. اما صدای مردم بلند است، بلند تا آسمان. به چه زبان بايد بگويند؟ در شعارها می گويند، نمی شنويد؟ سه ميليون نفر با سکوت و انگشت های نشانه شده حرف می زنند، نمی شنويد؟ بر کاغذهايی که در دست شان است، می نويسند، نمی خوانيد؟ بر ديوارهای شهر نظرشان را نوشته اند، نمی بينيد؟ آيا شبها صدای مرگ بر ديکتاتور و الله اکبر را نمی شنويد؟ چگونه بايد بگويند تا بشنويد؟ آنان حق شان را می خواهند، آنها به مردی که يک سال وزير خارجه و هشت سال نخست وزير دوران جنگ و بيست سال عضو مهم ترين ارکان قدرت بود، با شادمانی تمام رای داده اند و حالا هم حاضرند تا پای جان از رای شان دفاع کنند. آنها برای دفاع از عدالت شهيد داده اند. نمی بينيد؟
کاری که بايد بکنيد کاری ساده است، بايد حق مردم را به آنان برگردانيد، همان چيزی که هر انسان شريفی از آن دفاع می کند. انتخابات را بايد باطل کنيد تا مردم آزادانه انتخاب شان را بکنند. اين همه چيزی است که مردم می خواهند، اگر اين را ندهيد، آن وقت ممکن است مجبور بشويد چيزهای بزرگتری را بدهيد. مردم ايران با شنيدن خطبه های نماز جمعه شما عصبانی و خشمگين شده اند ولی متانت شان را از دست نمی دهند، آنان به راهپيمايی های گسترده شان ادامه می دهند. آنها بدون نفرت و خشم حق شان را می گيرند. آقای خامنه ای! مردم بزرگوار ايران قدرتمند تر از آن هستند که فرض می کنيد، آنها به خيابان آمده اند، در خيابان می مانند، حق شان را می گيرند و شما را هم سر جای خودتان می نشانند.
در جهان گورستانهای بی شماری است که در آن مردانی خفته اند از قبيله سياست، که چيزی شبيه به همين حرف های شما را زده اند، آنان يک چيز را فراموش کرده بودند، و آن اينکه شترهای مرگ در کاخ و بيت رهبران هم می خوابند. هيتلر و استالين و پل پت و لنين و شاه و آيت الله خمينی مردند، شما هم بالاخره می ميريد. وقتی مرگ بزرگان فرا می رسد دو واکنش در عموم مردم ايجاد می شود، گروهی برمزار مرد بزرگ می گريند و گروهی ديگر نفرينی ابدی را نثارش می کنند.
آقای عزيز! تا مرگ نرسيده است و دچار نفرين ابدی مردم نشديد، حرف تان را پس بگيريد و بگذاريد همان خامنه ای معمولی باشيد، آدمی که مردم او را يک آدم بی قدرت، پر کينه و بدون موضع مشخص می دانند، يک رهبر ضعيف که شايد بشود تحملش کرد. اما اگر هوس کنيد که ادای بزرگتر از خودتان را در بياوريد و دستور کشتن بدهيد، ما باورتان نمی کنيم، شما اين کاره نيستيد برادر. مردم هم اينقدر ترسو نيستند، مردم ايستاده اند و اگر باد بکاريد توفان مردم را درو خواهيد کرد.

ابراهيم نبوی
۲۹ خرداد ۱۳۸۸

هوشنگ اسدي

hooasadi(at)yahoo.fr

ایران روز دیگری را در بیم و امید گذراند. گمان می رود امروزدرنماز جمعه رهبر جمهوری اسلامی، تکلیف یک سره شود.

درروز پنج شنبه ٢٨ خرداد ١٣٨٨ کودتا وضد کودتا هیچ یک کوتاه نیامدند.  مردم ـ این حاملان وحامیان اصلی جنبش مدنی ـ در یک راهپیمائی عظیم شرکت کردند. خبرگزاریها نوشتند: "در میان جمعیت انبوه حاضر که اگر میلیونی خوانده شود اغراق نشده است، از هر قشری دیده می‌شد، جوان، پیر، نوجوان، زن و مرد، دانشجو، کارگر، کارمند، کاسب، استاد، معلم و خلاصه آنکه نمونه‌ای از جامعه واقعی حضور داشتند و به همه توهین‌هایی که به آنها شده از تقلب در آرایشان تا توهین به خودشان و خاشاک خوانده شدن، اعتراض کردند."

"حماسه خش وخاشاک" درخیابان بود. آرام وسرفراز. با رفتاری مدنی شایسته ملتی بزرگ. میرحسین موسوی هم باهمان جامه سیاه راه پیمایان که نشانه عزای سرقت آرا و به خون کشیدن همراهان بود،

 درمیان جمع حضور یافت. اوگفت "بر خواست مردم پای می فشارد وخواستار ابطال رای گیری" است.

مهدی کروبی شیخ کهنسال هم بر بالای تلفن عمومی رفت و سخن گفت. نفس گرم مردم پیرمرد رابیاد دوران جوانی و چریکی انداخته بود.

نامه مشترک خاتمی ـ موسوی منتشر شد. خواهان آزادی دستگیرشدگان هستند.

ایرانیان خارج از کشورکه به نحو بی سابقه ای در سراسر جهان بحرکت درآمده اند، پرچم سبز جامعه مدنی را از سیدنی تا نیویورک، از پاریس تا توکیو به اهتزاز در آورده اند. احزاب مترقی آلمان، امروز در این کشورعلیه ضد کودتابحرکت در آمدند. نوبت بعدی در فرانسه است.ایران. ایران سبز. ایران مدنی تیتراول همه روزنامه های جهان است. تمسخر احمدی نژاد، جای خود را به ستایش ایرانی داده که ازمیان خون وآتش ققنوس وار برخاسته است.

درجانب کودتا همه چیز دردو جبهه پیش می رود. سپاه که گفته می شود دو پارچه شده، آرامش تهران را بر عهده گرفته است. اولین اقدامش تهدید رسانه هاست: "سپاه پاسداران به گروهی از رسانه‌ها و وبلاگ‌های فارسی‌زبان خارج و داخل کشور هشدار داد. سپاه پاسداران از این رسانه‌ها به عنوان رسانه‌های «تحت حمایت سازمان‌های اطلاعاتی آمریکایی و انگلیسی» نام برد".

 لباس شخصی ها و موتور سوارها همچنان مانور می دهند. گفته می شود برای کودتای نظامی جمعه آماده شده اند.

شورای نگهبان نامزدها را برای روز شنبه دعوت کرده است. رهبرجمهوری اسلامی د رآخرین حرف های خود ضمن "تأكید بر انزجار همه رأی دهندگان از اغتشاش گران" خواسته است تا "كاندیداها با صراحت اعلام كنند خواستار تشنج نیستند."

 به نظر می رسد حرف امروز را دیروز زده است: "اگر بررسی اشكالات مستلزم شمارش مجدد برخی صندوق ها بود، این كار نیز حتما با حضور نمایندگان ستادها انجام شود تا برای همه اطمینان به وجود آید."

امروز جمعه ای خونین خواهد بود یا سبز؟

چهار شنبه ٢٨ خرداد: آستانه کودتا یا تسلیم

هفته پایانی خرداد ماه ١٣٨٨، ماه خرداد را که همیشه درآن اتفاقات مهمی افتاده است، به تاریخ سازترین ماه در تقویم ایرانی مبدل کرد. در این ماه  انقلاب اسلامی در سال ١٣٤٢ متولد شد، نظریه پرداز و رهبر ش در خردادی پس از پیروزی درگذشت و در خردادی که هنوز در آنیم ؛ کودتائی که قرار بود "جمهوری اسلامی" رابه "حکومت اسلامی" تبدیل کند به ضدخود مبدل شد و "آغاز پایان"  انقلاب اسلامی رقم خورد.

همه چیزازسحرگاه جمعه ٢٢ خرداد شروع، و به هنگامیکه صفوف مردم بسوی صندوق های رای روانه شد. شش روزی که ازآن صبح جمعه می گذرد، خود فصلی دلکش و خونین از تاریخ جامعه ایران است که بعد ها در موردش کتا بها خواهند نوشت؛ و در فشرده ترین خطوط می توان چنین تصویرش کرد:

وقتی غروب جمعه رسید و معلوم شد حضورگسترده مردم تاریخ را ورق خواهد زد، "اتاق فکر" طالبان شیعی که به یاری مشاوران روسی سناریوهای مختلفی را پیش بینی کرده و برای مقابله آن نقشه های لازم را فراهم  آورده است، در پشت پرده عملیاتی را کلید زد که به نظر می رسد محتمل ترین سناریوی پیش بینی شده بود و کیهان تهران که در "اتاق فکر" نقش کلیدی دارد؛ آن رابه شکلی پیامبر گونه پیش بینی کرده بود.

طبق این سناریو، اصلاح طلبان شکست می خوردند و برای پوشاندن شکست خود بر اساس  دستورالعمل " سازمان های اطلاعاتی بیگانه" دست به تحریک می زدند و "اوباش" راوارد خیابان می کردند.

درست نیمه شب 22خرداد بود که درهای مراکز شمارش آراء بسته شد. ناظران را بیرون کردند. شمارش آراء که برتری میرحسین موسوی رانشان می داد، کنار رفت و ارقامی از پیش تعیین شده که شیب ثابتی هم داشت، موسوی و کروبی را عقب راند و احمدی نژاد را برصدر نشاند. آمار اعلام شده توسط وزارت کشور بی آنکه طبق قانون جمهوری اسلامی و بروال معمول سی سال گذشته به تصویب "شورای نگهبان" برسد، توسط رهبر جمهوری اسلامی تائید شد.

پرده بعد سناریو، حضور گروهی از مردم در خیابان بود که طبق معمول می شد به نام " اوباش" سرکوبشان کرد. اما آنچه در سناریو روسی- سپاهی پیش بینی نشده بود، حضور بی سابقه مردم بود که اکنون بعد از شش روز به جنبشی سراسری مبدل شده است که باانقلاب سال ٥٧ پهلو می زند.

مقاومت میرحسین موسوی و مهدی کروبی هم  چندان قابل حدس نبود. ناگهان و درهفته ای جنبش مدنی ایران که هنوز توده وار است شکل گرفت وحتی صاحب رهبر شد.

مردم که خودجوش به خیابانها آمده بودند و بر کشیدن احمدی نژاد را براستی "کودتای انتخاباتی" می نامیدند، درخیابان ها ماندند. مردمی که اکثریت آنها جوانان هستند، صدای خود را به جهان رساندند.

تا غروب چهارشنبه ٢٧ خرداد، اکثریت مردم ایران به جنبش سبز پیوسته اند. آخرین کسان برجسته ترین سینماگران ایران، بزرگترین خواننده کشور و برترین فوتبالیست های تیم ملی ایران هستند که در مسابقه عصر امروز باکره جنوبی با مچ بندهای سبز د رمیدان حاضر شدند.

جنبش مدنی درخیابان است. لحظه ای است تاریخی. "طالبان شیعی" دو نقشه را همزمان پیش می برند:

1- خریدن وقت برای سرکوب مردم و از طریق رجوع دادن موسوی وکروبی به ارگان هائی مانند "شورای نگهبان" که کاملا دراختیار رهبر و طالبان شیعی هستند.

2- تدارک کودتایی که به سبک روسی خزنده است و قدم به قدم پیش می رود. مسدودکردن تدریجی راههای خبررسانی که با اخراج خبرنگاران خارجی به اوج خودرسیده است و تنهاوسیله اطلاع رسانی برخی شبکه های تلویزیونی هستند و بس.

دستگیری تدریجی نیروهای فکری، تشکیلاتی و سازمان دهنده اصلاح طلبان از جبهه مشارکت گرفته تا مجاهدین انقلاب اسلامی، نهضت آزادی و فعالین ملی ـ مذهبی.

سرکوب پیگیر و شبانه روزی مردمی که در خیابانهاهستند برای گسترش رعب ووحشت.

اخبار موثق رسیده از تهران حاکی است که شب گذشته ( سه شنبه) اتاق فکرکودتا برای اجرای پرده آخر سناریو یعنی سرکوب وسیع مردم و دستگیری موسوی، خاتمی وکروبی تشکیل جلسه داده است. مخالفت برخی فرماندهان سپاه مانع انجام کودتای نظامی شده است. فرماندهان فوق قصد داشته اند از طریق هماهنگی با ارتش به مردم بپیوندند، اماسحرگاه چهارشنبه دستگیر شده اند.

در لحظه کنونی، همه منتظر نمازجمعه فردا هستند که آیت اله خامنه ای بجای هاشمی رفسنجانی ایراد می کند. این فکر هم مطرح شده است که مردم به نمازجمعه بروند و در  آنجا فریاد خود را مستقیما به گوش رهبر برسانند.[این برنامه دیروز لغوشد]

لحظه ای تاریخی است. می توان تسلیم یا عقب نشینی "قدرت" را متصور شد. امکان انجام کودتای نظامی هم منتفی نیست.

اما هر اتفاقی بیافتد، جنبش مدنی ایران در مقیاس میلیونی متولدشده است و صاحب سر است. دیگر نمی توان نوزادی راکه تولدش به معنای آغاز پایان جمهوری اسلامی است، کشت.

شب گذشته، بانگ الله واکبر در تهران همگانی تر و بلند تر از هر شب دیگر بود. چنان که اگر رهبر جمهوری اسلامی در شب های گذشته این بانگ را نشنیده، این بار بشنود. ما از مناطق مختلف تهران، مانند میدان ولیعصر، طرشت، یعنی سعادت آباد، بلکه صادقیه، شهرآرا، خیابان دبستان در سیدخندان و بخش هائی از خیابان پاسداران مستقیما و از طریق تلفن این بانگ بلند را شنیدیم، که درمیان آنها علیه علی خامنه ای نیز شعار داده می شد. از جمله "مرگ بر دیکتاتور". شاید گوش خراش ترین و آزار دهنده ترین بخش نماز جمعه دیروز تهران، هنگام سخنرانی آشفته و تحریک آمیز رهبر جمهوری اسلامی آن شعار "مرگ" بر این و آن بود که افراد حزب پادگانی به شیوه مراسم صبحگاهی در پادگان ها، وقت و بی وقت سر می دادند. به همین دلیل باید به الله و اکبر گویان شبانه نیز توصیه کرد: از این "مرگ" خواهی دست برداشته و آن را تکرار نکنید!

از میان شهرهای ایران، تنها توانستیم با مشهد ارتباط برقرار کنیم، که در آنجا نیز- آن محله‌ای که ما با آن ارتباط تلفنی برقرار کردیم- بانگ الله و اکبر بلند از هر شب دیگری شنیده می شد.

خبرگزاری اسوشیتد پرس نیز شب گذشته در تهران گزارش داد: ساکنان تهران روی بام خانه های خود رفته  و فریاد " الله اکبر" سر می دهند و بدین ترتیب رهبر ایران را به مصاف می‌طلبند. فریادهای "الله اکبر" و "مرگ بر دیکتاتور" در سراسر تهران یک مبارزه طلبی مستقیم علیه رهبر است که بر اساس قانون اساسی ایران قدرت اول کشور است. این فریادها بعد از آن شنیده می شود که آیت الله علی خامنه ای به مخالفان نتیجه انتخابات ریاست جمهوری این کشور هشدار داد اعتراضات خود را پایان دهند.

بصورت همزمان، دکتر مهدی خزعلی نیز که هنوز به محمد علی ابطحی در اوین نپیوسته، در بلاگ خود درباره بانگ بلند الله و اکبر دیشب نوشت: امشب فریاد الله اکبر شهر را به لرزه درآورد، گل واژه تکبیر آسمان تیره و تار ما را نور باران کرد، من نیز با همسر و فرزندان بلند ترین تکبیر خود را تقدیم کردم تا حرامیان بدانند، ما بیداریم.( تکبیر ساعت 22 تا آزادی

gorbe2.blogfa.com

چه خوب چه بد شاه باید میرفت و چه زیبا و چه زشت خامنه ای هم باید برود و هر که بیاید هم روزی رفتنی است این امد و رفتها نه به تقدیر کار دارد و نه به قسمت که به نوع رشد فکری و بلوغ فرهنگی ملتها بستگی دارد و شاید به همین خاطر است که کاخ حکومتها را به کاروانسرا تشبیه میکنند تنها چیزی که در این رفت و امدها متغیر است نوع امدن و شیوه رفتن است و در بهترین حالت زمان روی کار ماندن .بسیار کسان که با افتخار امدند و به ذلت رفتند و چه کسان که با زور امدند و به زور رفتند

روزنامه ایران : پول دادند تا بازیکنان مچ بند سبز ببندند !(چه رویی دارن اینا) ـ۳۲ کلیک noandish.com

نواندیش: بدنبال بستن مچ بند سبز توسط برخی بازیکنان تیم ملی فوتبال کشورمان در مسابقه با تیم ملی کره جنوبی ، روزنامه دولتی ایران مدعی شد یک عضو جبهه مشارکت با پرداخت پول ، بازیکنان تیم ملی را به این کار ترغیب کرده است ! در خبر این روزنامه آمده است : منصور پورحیدری، سرپرست تیم ملی فوتبال در مورد بستن مچ بند سبز بازیکنان گفته: بازیکنان تیم ملی برای رسیدن به پیروزی برابر کره جنوبی و صعود به جام جهانی مچ بندهای سبزی را با نیت نذر حضرت ابوالفضل (ع) بسته بودند که در بین دو نیمه با این تشخیص که ممکن است این مچ بندها مورد سوء استفاده عده ای قرار گیرد، آنها را باز کردند. در عین حال برخی منابع موثق خبر دادند که یک عضو شورای مرکزی جبهه مشارکت و فعال در لابی های پشت صحنه ورزش، با پرداخت مبالغی خواستار بستن مچ بند سبز از سوی آنها شده است

.  پر گوی و یاوه ساز شدی، / بی حد زبان دراز شدی « سیمین بهبهانی » ـ۶۹ کلیک sameddin-ziaee.blogspot.com

گر شعله های خشم وطن / زین بیشتر بلند شود ترسم به روی سنگ لحد / نامت عجین به گند شود پر گوی و یاوه ساز شدی، / بی حد زبان دراز شدی ابرام ژاژخایی ی تو / اسباب ریشخند شود هرجا دروغ یافته ای / درهم چو رشته بافته ای ترسم که آنچه تافته ای / بر گردنت کمند شود باد غرور در سر تو، / کور است چشم باور تو پیلی که اوفتد به زمین / حاشا دگر بلند شود بر سر کله گشاد منه، / خاک مرا به باد مده ابر عبوس اوج - طلب / پابوس آبکند شود بس کن خروش و همهمه را، / در خاک و خون مکش همه را کاری مکن که خلق خدا / گریان و سوگمند شود *** نفرین من مباد تو را / زان رو که در مقام رضا دشمن چو دردمند شود، / خاطر مرا نژند شود خواهی گر آتشم بزنی / یا قصد سنگسار کنی کبریت و سنگ در کف تو / خاموش و بی گزند شود

وصیت نامه ام را نوشته ام و فردا برای ایران به انقلاب خواهم رفت ـ ario222.wordpress.com

همیشه تصورم این بود که باید انرژیم رو برای ساختن آینده ایران بگزارم و از سیاست دوری کنم اما حالا که کار به اینجا رسیده و یک دیکتاتور پست همه ملت ایران رو به زنجیر کشیده و در حال درو کردن بهترین فرزندان ایرانه فردا خواهم رفت تا نشانش دهم اگر لازم باشد برای مردمم هر کار خواهم کرد.این بسیار مهمه که بدونیم اگر عقب نشینی کنیم نه تنها زندگی خودمون رو بلکه زندگی چنیدن نسل آینده ایران رو تباه کردیم...فردا خواهم رفت حتا اگر یک تنه برم...

حمله نیمه شبی به خانه روزنامه نگاران (هجوم به خانه علی مزروعی و بازداشت محمد قوچانی) ـ۲۴ کلیک roozonline.com

z8un.com

امیدوارم راهپیمایی فردا(در واقع امروز) اتفاقی نیفته. ولی چون قراره شعار بدیم و چون ممکنه حزب اللهی ها و بسیجی هایی که از اقصی نقاط ایران برای نماز جمعه امروز اومدن, هنوز تهران مونده باشن. بهتره نکته ای امنیتی رو در نظر بگیریم. حتما با دوسه نفر دوست و آشنا بریم و اگه تنها بودیم همان اوائل اسم و شماره ی خود و خانواده مون رو به کسی که به او اطمینان داریم بدیم. تا آخر ِشب مرتب همدیگر را چک کنیم. یکی از بدترین وضعیت ها گم کردن یکی از اعضای خانواده ست. که نمی دونیم تو راهپیمایی چی به سرش اومده. گرفتنش, بلایی سرش اومده و یا خدای نکرده زبونم لال.... من شنیدم هنوز خانواده هایی هستن که دنبال فرزند گمشده شون که در راهپیمایی های قبلی شرکت کرده, می گردن و کسی ازشون خبری نداره. سعی کنیم تا آخر راهپیمایی از هم جدا نشیم. بعد از تموم شدن راهپیمایی با هم سوار اتوبوس و وسائل نقلیه عمومی بشیم و از سوار شدن به ماشین های مشکوک خودداری کنیم. بیشتر از خیابون های شلوغ تردد کنیم و بدون اطمینان از اینکه تعقیب نمی شیم وارد کوچه های خلوت نشیم. نیروهای امنیتی رو تحریک نکنیم. بخصوص وقتی تعدادمون کمه. ااین روزها تحاد بین مردم اشک شوق به چشم آدم میاره. دیگه کسی کاری نداره کی سلطنت طلبه, کی سوسیالیست, کی پولدار و کی فقیر همه دست به دست هم دادن. موارد زیادی از بچه های بسیجی بخصوص سهمیه های دانشگاه آزاد دیدم که به طرف مردم روی آوردن و ... و با چشم خودم کسایی رو دیدم که به احمدی نژاد رای دادن اما از شامورتی بازی های حکومت شدیدا" احساس شرم و خجالت می کنن.

تا این ساعت که 3 بامداد به وقت ایران است، نه تنها اطلاعیه ای درباره لغو مراسم راهپیمائی اعتراضی امروز ساعت 4 بعد از ظهر در میدان انقلاب منتشر نشده، بلکه پیام های مکرری روی فیس بوک و توییتر انتشار یافته مبنی بر انجام این راهپیمائی. از جمله این پیام: راهپیمائی سبزها روز شنبه ساعت 4، با حضور موسوی، خاتمی و کروبی در میدان انقلاب تهران. اطلاع رسانی بر عهده شماست. با توجه به فریادهای الله و اکبر دیشب تهران که در میان آنها مردم همدیگر را برای شرکت در مراسم امروز فرا می خواندند، تردید نیست که راهپیمائی فردا انجام خواهد شد و بعید به نظر می رسد که اعضای مجمع روحانیون مبارز که خود دعوت کننده این راهپیمائی بوده و میرحسین موسوی که سخنران این مراسم اعلام شده، در میدان انقلاب حاضر نشوند، مگر دست به بازداشت آنها بزنند. بازداشتی که اوضاع را در داخل کشور متشنج تر و رادیکاتر می کند و در عرصه جهانی واکنشی گسترش را بدنبال می آورد. این درحالی است که چنین بازداشتی و حتی ادامه در بازداشت نگهداشتن چهره هائی که در روزهای اخیر دستگیر شده اند، بتدریج باعث شکاف در نیروهای نظامی و از جمله میان فرماندهان سپاه می تواند بشود که با روند کنونی در کشور موافق نیستند و احساس خطر برای کل نظام می کنند. حضور کم شمار فرماندهان سپاه و بسیج در نماز جمعه روز گذشته رهبر، به همان اندازه سئوال برانگیز بود که عدم حضور هاشمی رفسنجانی، ناطق نوری، بسیار از اعضای برجسته روحانیون مبارز مانند آیت الله مهدوی کنی...

ميليون ها ايرانی هوشمند و آگاه با متانت و مدنی به اعتراض برخاسته است. پاسخ اين اعتراض مشت آهنين و گلوله نيست. از شما بزرگواران، به عنوان امين دينداران و حتی عموم مردم ايران، انتظار است که تا دير نشده برای حل اين جدال بد فرجام اقدام کنيد و به هر شکلی که خود صلاح می دانيد کاری بکنيد

بسم الله الّرحمان الّرحيم
محضر محترم فقيهان و صاحبان مقام مرجعيت دينی
با سلام و آرزوی سلامتی و بهروزی برای شما و تمام مسلمانان و ملت سرفراز ايران
بی گمان شما نيز، مانند ديگران و حتی اکثر مردم جهان، از آنچه در اين روزها بر کشور و نظام جمهوری اسلامی و مردم ايران می گذرد آگاهيد و به خوبی می دانيد که بر مردم چه می گذرد. طبق معمول انتخاباتی برگزار شد اما اين بار نتايج و فرجام آن طبق معمول نبود و همين امر به اعتراضات گسترده و بی سابقه ای منجرشد. گرچه در جمهوری اسلامی و بويژه پس از تصويب و اعمال نظارت استصوابی شورای نگهبان هيچگاه انتخاباتی سالم، رقابتی، عادلانه و منطبق با اصول حاکميت ملی و سازگار با معيارهای نظام جمهوری و عاری از هرگونه شبهه و اعتراض و اشکال حقوقی برگزار نشده است، اما اين بار در انتخابات دهمين دورة رياست جمهوری شاهد رخداد واقعا بی مانندی بوديم. نتايج اعلام شده اين انتخابات چندان غير عادی و شگفت انگيز است که می توان گفت از سطح تقلب و دستکاری مرسوم و دستکاريهای معمول فرا تر رفته و به يک کودتای انتخاباتی و سياسی ارتقا يافته است. اين نتايج چندان نا معقول و غير طبيعی است که اين گمان پديد می آيد که گويا عمدی در کار بوده است تا اقتدار گرايان اقتدار خود را به رخ رقيبان بکشند و يا به اکثريت قاطع ملت ايران که آشکارا به کانديدايی غير از کانديدای منتخب حاکميت و وزارت کشور رأی داده اند دهن کجی نمايند. من در مقام داوری در اين باب نيستم اما از باب نمونه اشاره می کنم چگونه می توان پذيرفت آرای جناب حجت الاسلام کروبی در سراسر ايران حدود ۳۳۰ هزار رأی باشد؟

به هر حال اکنون پس از اين رخداد نامتعارف و خلاف شرع و قانون، که روشن نيست به چه دليل و انگيزه ای صورت گرفته است، سه کانديدايی که به اين اقدام نا مشروع معترض اند و اکثريت قاطع رأی دهندگان به حق به اعتراض بر خاسته اند و حق از دست رفته خود را طلب می کنند، اما حاکميت به جای آن که به اعتراض کاملا مشروع آنان توجه کند و حداقل به اقناع معترضان و افکار عمومی ايران و حتی جهان، که ناظر اين رخداد شگفت اند، اهتمام کند، از يک سو در مقام فريب و اغفال اينان است و از سوی ديگر مشت آهنين خود را به مردم بی دفاع و مسالمت جو نشان می دهد. جوانان و دانشجويان در دانشگاهها و در خيابانها مضروب و مجروح می شوند و شماری کشته شده اند و خانواده هايی به سوگ نشسته اند. چنين می نمايد که قرار نيست به اعتراضات گستردة ملی و در خواست سه کانديدای معترض به طور جدی رسيدگی شود. احتمالا آتشی که جاهلانه و شايد مغرضانه روشن شده است، به اين زودی خاموش نمی شود.

در اين ميان انظار نگران کشور و مردم بار ديگر متوجه شما علما و مراجع محترم اسلام شده است. هر کدام از شما دوستداران و پيروانی در چهار چوب سنت مرجعيت و اجتهاد و تقليد داريد و در مجموع هنوز نيز به، رغم ضربات وارده بر پيکر مرجعيت سنتی شيعه، در جامعه ديندار ايرانی محترم و صاحب نفوذ کلام و اثر هستيد. بی گمان همان اندازه که نگران دين و سرنوشت ارزشهای دينی هستيد، به سرنوشت مردم و حفظ دمای خلق خدا و احوال مملکت و استقلال و تماميت ارضی ايران عزيز نيز دلبسته ايد و برای آينده اين سرزمين نيز نگران ايد. از سوی ديگر بسياری از شما در تأسيس نظام جمهوری اسلامی نقش داشته ايد و از اين رو در برابر اعمال و رفتار مسؤلان ان نظام دينی مسؤليد و مردم از شما انتظار پاسخگويی و حداقل ياری و کمک دارند. با اين که جناب موسوی از شما ياری خواست اما تا کنون پاسخ در خور از اکثريت علمای محترم در يافت نکرد. بسياری از عالمان شيعه در طول تاريخ هزارساله خود از يک سو پناهگاه مردم و ستمديگان بودند و در برابر تعديات فرمانروايان از فرودستان حمايت می کردند و از سوی ديگر به دليل منزلت اجتماعی ممتاز و يا پيوستگی به فرمانروايان برای حل چالشهای اجتماعی و سياسی بين مردم و حاکميت ها کمک می کوشيدند.

اکنون چنين می نمايد که چالش بزرگ و شايد خطرناکی بين حاکميت جمهوری اسلامی و مردم ايران در حال رخ دادن است و اگر به زودی به درستی و بر وفق حق و عدل و ادای امانت چاره نشود، ممکن است به حوادث تلخ و طبعا زيانبار برای کشور و دين و اخلاق و معنويت ديرين ايرانی و اسلامی منتهی شود. آشوب و درگيری و خشونت به سود هيچ کس نيست. اما طبق تجارب مکرر تاريخی بی اعتنايی حاکمان به خواسته های حق و قانونی توده های ملت، فرجامی جز نا آرامی و اعتراض و شايد خشونت ندارد. چنان که در رژيم گذشته نيز چنين شد. در طول چهار سال عمر دولت نهم، چنان بحرانی در عرصه بين المللی و در سياست و اقتصاد و فرهنگ و حتی اخلاق و دين پديد آمد که تمام علاقه مندان به دين و کشور و نظام جهوری اسلامی نگران شده و با احساس مسؤليت بر آن شدند که از طريق قانونی و به شکل مدنی دست به تغيير بزنند و اندکی کاستی ها را جبران کنند. اما با ديوار تصلب و جزميت و قدرت نمايی نا مشروع رو برو شدند. در عين حال ميليونها ايرانی هوشمند و آگاه با متانت و مدنی به اعتراض بر خاسته است. پاسخ اين اعتراض مشت آهنين و گلوله نيست. از شما بزرگواران، به عنوان امين دينداران و حتی عموم مردم ايران، انتظار است که تا دير نشده برای حل اين جدال بد فرجام اقدام کنيد و به هر شکلی که خود صلاح می دانيد کاری بکنيد. شما می توانيد با بی طرفی و با رعايت حق و عدل و قانون سفير صلح و آرامش باشيد. اگر زمانی فقيه و مرجع بزرگ شيعه مرحوم آيت الله العظمی بروجردی در ارتباط با دربار پهلوی دوم گره ها را می گشود، اکنون در ارتباط با يک نظام اسلامی و ولايی، که وامدار شما است، بهتر می توانيد گرهی بگشاييد و پيام آور صلح و عدالت و امنيت و آرامش باشيد. به هر حال با توجه به اين که نظام حاکم يک حکومت مذهبی و غالبا مورد تأييد شما است، طبيعی است که اعمال و رفتار آن نيز به حساب شما و دين نهاده می شود. از اين رو مسؤليت شما حضرات عالمان دين بيش از ديگران است.

اللهم وفقنا لما تحب و ترضی
حسن يوسفی اشکوری
۲۷ خرداد ۱۳۸۸

بلافاصله پس از سخنرانی رهبر در نماز جمعه تهران، قاضی مرتضوی دادستان تهران دستورالعملی را به روزنامه ها ابلاغ کرد که بی کم و کاست دستور العمل یک شورای کودتائی است. در این ابلاغیه کودتائی به مدیران و سردبیران روزنامه ها دستور داده شد صفحات اول خود را پیش از فرستادن برای چاپ به اطلاع دادستانی برسانند و تنها پس از امضای نماینده دادستان حق دارند آن را به چاپخانه فرستاده و منتشر کنند!

حتما به خاطر داريد كه محمدرضا پهلوي مخالفانش يعني ما و شما را ارتجاع سرخ و سياه ميناميد و BBC را عامل انقلاب اسلامي ايران ميخواند. من به عنوان فردي كه از سال 1341 به عنوان يكي از ياران امام خميني براي جمهوريت و اسلاميت و آزادي در راه انقلاب اسلامي زندان رفتهام و شكنجه شدهام هشدار ميدهم كه توهين به ملت آتش خشم آنان را شعلهور ميكند. آنان كه اين روزها در خيابانهاي تهران تجمع ميكنند اتفاقا عصاره ملتند و هيچ نيازي به نيروي خارجي ندارند و از اموال عمومي مانند اتوبوسهاي دولتي و تبليغات تلويزيوني هم براي تجمع بي بهره اند و هيچ حزب و گروهي هم توان گردآوري اين همه جمعيت را ندارد. اين مردم نه خواستار تغيير نظام هستند و نه اجازه هر نوع آشوبي را ميدهند. من خود در ميان جمعيت شاهد بودم چگونه نظم خودجوش اين ملت اجازه سر دادن هيچ شعاري را نميداد و با خشونت طلبان مرزبندي داشت. اينان تنها يك خواسته دارند و آن ابطال انتخابات رياستجمهوري 22 خرداد 88 و برگزاري يك انتخابات سالم و آزاد بدون سوءاستفاده از امكانات دولتي است. اين انتخابات زير نظر همين نهادهاي فعلي برگزار خواهد شد و در آن هيچ چيزي جز يك رئيسجمهور تعيين نخواهد شد و معناي آن نيز هيچ چيزي جز تمكين نظام به راي ملت نخواهد بود.

کروبی دست رهبر را خوانده بود!

شیخ مهدی کروبی، در نامه ای سرگشاده ای که تاریخ 29 خرداد (جمعه) را دارد و ظاهرا پیش از آغاز نماز جمعه رهبر در اختیار شورای نگهبان قرار گرفته، با ذکر دلائل خود، خواهان ابطال انتخابات شده است. حدس زده می شود مهدی کروبی که سخنان رهبر را در نماز جمعه پیش بینی می کرده، نامه خود را پیش از نماز منتشر کرده است، تا هم حرف خود را جلوتر از رهبر زده باشد و هم همسو با میرحسین موسوی خواهان ابطال انتخابات شده باشد. کروبی دراین نامه از جمله می نویسد:

چگونه است که تا روز قبل از انتخابات به این جمعیت افتخار می شد و از اجتماع ملت به شور انتخاباتی یاد می شد و اکنون یا به الفاظ زشت از آنان یاد می شود، یا به عوامل بیگانه نسبت داده میشوند؟ آنان که این روزها در خیابان های تهران تجمع می کنند اتفاقا عصاره ملتند و هیچ نیازی به نیروی خارجی ندارند. اینان تنها یک خواسته دارند و آن ابطال انتخابات ریاست جمهوری ۲۲ خرداد ۸۸ و برگزاری یک انتخابات سالم و آزاد بدون سوءاستفاده از امکانات دولتی است. مهدی کروبی می نویسد:

عبدالله شهبازی پژوهشگر ایرانی نزدیک به بخشی از مقامات امنیتی جمهوری اسلامی و همچنین شماری از فرماندهان سپاه پاسداران، در مطلب کوتاهی که در وب سایت خود منتشر کرد، از سازمان صدا و سیما خواست تا به دو دلیل از این پس از پخش گفتگوهای ضبط شده وی از این رسانه خودداری شود.

1- در اعتراض شدید من به رویه یکجانبه سازمان صدا و سیما در جریان انتخابات تاریخی 22 خرداد 1388 به سود یک نامزد معین و عملکرد تحریک‌آمیز آن بعد از انتخابات تا به امروز که آن را در راستای ایجاد و تشدید خصومت در جامعه، فروپاشیدن وحدت ملّی و اهانت به ملّت بزرگ ایران می‌بینم

2- سکوت این سازمان در قبال فاجعه تکان‌دهنده و نابخشودنی حمله به کوی دانشگاه تهران و حملات خونین و شبانه به خوابگاه‌ها و اماکن دانشجویی در تهران و سایر شهرها.

بدینوسیله، از سازمان صدا و سیما می‌خواهم که از این پس از پخش گفتگوهای ضبط شده من خودداری کند.

پیش تر محمدرضا شجریان در خواستی مشابه خواسته بود تا صدا و سیما از پخش سرودهای اول انقلاب که توسط وی خوانده شده خودداری کند زیرا آن سرودها مربوط به آن سالها و آن دوران است و سیمای جمهوری اسلامی اکنون با پخش آنها سعی می کند وقایع امروز را بر آنها مونتاژ کند!

مستندسازان ایران نیز طی بیانیه ای در اعتراض به سانسور و دگرگون جلوه دادن وقایع کشور، در خواستی مشابه، قطع همکاری خود را سیمای جمهوری اسلامی را اعلام داشتند

خبرگزاری فارس از بازداشت همسر شهید رجایی در حرم حضرت فاطمه معصومه (س) خبر داد.

گفته می شود خانواده و همسران برخی شهدای مشهور نظیر همت و باکری نیز همراه همسر شهید رجایی بوده و بازداشت شده اند.

قاسم روانبخش از طلاب هوادار احمدی نژاد با اشاره به حضور این خانواده های شهدا که برای درد دل با علما به قم رفته بودند، ‌گفت: طی خبری که در خصوص حرکت اتوبوس‌هایی از تهران برای ایجاد آشوب و اغتشاش در قم پخش شد، به سرعت بسیجیان و مردم آگاه با حضور در ورودی‌های شهر از وارد شدن این اغتشاشگران به قم جلوگیری کردند. یکی از این اتوبوس‌ها که اکثر زنان در آن حضور داشتند وارد قم شدند و خواستار دیدار با علما شدند.

وی افزود: با آگاهی علما و مراجع این افراد که جمیله کدیور، محتشمی‌پور و همسر شهید رجایی هم در بینشان بودند با دست رد علمای آگاه ما مواجه شدند و پس از اینکه حالت زاریشان نتوانست علما را نرم کند تا بر طبق خواسته آنان سخن بگویند، می‌خواستند توطئه دیگری برپا کنند و در صحن آیینه حرم حضرت فاطمه معصومه (س) تحصن کردند، ولی پس از ساعاتی با شعارهای مردم و کمک نیروی انتظامی دستگیر شدند و این توطئه خنثی شد.

سرو: عبدالکریم سروش در بیانیه‌ای دستکاری آرا در انتخابات ریاست‌جمهوری را محکوم کرد و آن را مصداق خیانت در امانت نامید. در بخشی از بیانیه سروش خطاب به ملت ایران آمده‌است: «بحقیقت اسم اعظم، شما حق جویانید که دیو تیره بختی را از تخت سلیمان بزیر میکشید و با عصای موسوی، دولت فرعونی و شعبده سامری را به دونیم میزنید وحکومت ارعاب و تزویر و چماق و نفاق را بافریادهای جگرشکافتان درهم میشکنید.» به نام خدا باز این چه ابر بود که ما را فروگرفت تنها نه من،گرفتگی عالمست این یکدم نگاه کن که چه برباد میدهی چندین هزار امید بنی آدمست این چندین هزار امید بنی آدم را برباد دادند و قومی را داغدیده و دردمند کردند وپای اهانت برشعور و غرور شان نهادند و دست خیانت درصندوق امانت شان بردند وبا نیرنگ وفریب، باطلی را بجای حق نشاندند تا دوباره عزت و کرامت راپایمال جهالت کند ونام را به ننگ بفروشد و فرومایگان را بر کرسی ریاست بنشاند و دروغ و دغل درکار مدیریت کند وخرافه بگسترد وسفاهت بپرورد و از چاههای نفت بردارد ودر چاههای جمکران بریزد وآزادی را خفه کند وآگاهی را بکشد واستبداد دینی وقرائت فاشیستی از دین را قوام بخشد ودیانت را ملعبه دست سیاست کند و سرهنگان را بر فرهنگ بگمارد و فرهنگیان را بدست سرهنگان بسپارد ودست تطاول درحقوق مردم دراز کند و پشت به قبله حقیقت، بسوی خدای خدیعت نماز کند. هیچ چیز مهیب‌تر از زخمی کردن غرور یک قوم نیست.سرمایه اعتمادشان را ستاندن وآب دهان برویشان افکندن. پلیدی وبیشرمی ازین بیشتر نمیشود.آدمیان دزدی ودغلی را تحمل میکنند اما اهانت مکرر به عزت وکرامت شانرا هرگز. اینک روح مجروح وغرور رنجورایرانیان بجوش آمده است و تا ننگ آن خیانت زدوده نشود وتا غاصبان بدست عدالت سپرده نشوند التهابشان فرو نمی نشیند. والبته جای هیچ نومیدی نیست، «که بد بخاطر امیدوار ما نرسد».اجتماع هزار در هزار زنان ومردان حق جو و مطالبه گر پنجره های امید را برتاریخ آینده ما گشوده است و نوید گشایش بکار فروبسته ما میدهد. اسم اعظم بکند کار خود ایدل خوشباش که به تلبیس و حیل دیو سلیمان نشود بحقیقت اسم اعظم، شما حق جویانید که دیو تیره بختی را از تخت سلیمان بزیر میکشید و با عصای موسوی، دولت فرعونی و شعبده سامری را به دونیم میزنید وحکومت ارعاب و تزویر و چماق و نفاق را بافریادهای جگرشکافتان درهم میش...

علی مزروعی‏

این روزها برای هر ایرانی که عرق وطن دارد روزهای بسیار سختی است. دیروز (دوشنبه 25 خرداد) در حالی که سیل عظیم رای دهندگان به موسوی برای دفاع از رای شان و اعتراض به نتیجه اعلام شده انتخابات بسوی میدان انقلاب و آزادی روان شده بودند در میدان فلسطین چند جوان رای دهنده به احمدی نژاد بروشوری را بداخل ماشین های عبوری می انداختند که عنوان روی آن این بود: "از دروغ نهایی تا براندازی"

من با خواندن مطالب این بروشور که پس از رحلت حضرت امام و به ویژه دوم خرداد 76 و روی کارآمدن دولت اصلاح طلب خاتمی و مجلس ششم بارها و بارها در روزنامه هایی مثل کیهان و بولتن های نهاد نظامی و امنیتی و... و صدا و سیما مطرح شده است و چکیده آن این است که اصلاح طلبان در ایران در پی براندازی نرم و انجام انقلاب مخملین و رنگی به سبک کشورهایی مانند چکسلواکی، گرجستان، اوکراین و قرقیزستان با کمک آمریکا و غرب هستند و... روشن است که با یان نگاهی که اینها دارند هرگز برایشان قابل قبول نیست که اصلاح طلبان حتی از طریق انتخابات و صندوق رای به قدرت برسند و به نظر من همین نگاه است که انتخابات اخیر و نتیجه آنرا بجایی کشانده است که متاسفانه منجر به حوادث تلخ و کشته و مجروح شدن عده قابل توجهی از شهروندان ایرانی شده است.

می دانیم که در همه کشورهای دیگر هم انتخابات می شود و بالاخره فردی پیروز انتخابات از کار در می آید و بقیه نامزدها و طرفدارانشان هم طوعا یا کرها آنرا می پذیرند و در ایران پس از انقلاب نیز چنین بوده است اما در انتخابات اخیر بدلیل اینگونه نگرش غالب در حاکمیت و اینکه هرگونه تغییری ریشه در خارج دارد و حتی افرادی مثل موسوی بازیخورده این صحنه هستند اوضاع بگونه ای شده است که هیچیک از رای دهندگان به غیراحمدی نژاد نتیجه اعلام شده را باور ندارند و روند برگزاری انتخابات بگونه ای بوده است که افرادی همچون محتشمی پور و الویری (که به هیجوجه وصله آمریکایی بودن بدانها نمی چسبد)  نیز به صحت و درستی این انتخابات باور ندارند و خواستار ابطال آن و برگزاری دوباره آن در فضایی از اعتماد اند. آنچه فضای جامعه ما را به اینجا کشانده است "دوقطبی شدن جامعه" در سایه تحلیل هایی است که امروز چشمان حاکمیت و طرفدارنش جز از آن طریق نمی بینند و فکر می کنند خیل انبوهی از مردم (حداقل نزدیک به چهارده میلیون نفری که به غیر احمدی نژاد رای دادند) در دام انقلاب مخملین و رنگی و آمریکا و غرب گیر افتاده اند و معلوم است که به هیچوجه حاضر به مصالحه و گذشت از این تحلیل نیستند و سرکوب و نابود کردن هر معترضی راوظیفه شرعی خود می دانند و کاربرد هر روش و خشونتی را نیز مجاز. در اینصورت  جامعه ما به کجا کشیده می شود؟

واقع اینکه من نمی دانم مدیریت عالی کشور چه تحلیل و نگاهی به اوضاع فعلی دارد اما اینرا می دهم که اگر این وضعیت دو قطبی ادامه یابد ما در روزهای آینده شاهد حوادث و وقایع بسیار تلخی خواهیم بود که می تواند کیان و بقای نظام جمهوری اسلامی را به خطر اندازد. در همه نظام های مردمسالار (و حتی غیر مردمسالار) تلاش می شود که جامعه دوقطبی نشود و تا آنجاکه امکان دارد تنوع و تکثر فکری و سیاسی برسمیت شناخته شده و از طرق مسالمت آمیز و قاعده مند در درون وحدت ملی هضم و جمع شود اما متاسفانه در ایران پس از حاکمیت یکدست اقتدارگرایان و روشی که احمدی نژاد در اداره کشور پیموده است راهی برعکس این طی شده و امروزه ما را به "جامعه دوقطبی شده و روزهای دشوار" کشانده است آنگونه که بجای مراکز رسمی تصمیم گیری خیابانها به صحنه درگیری و تنازع و در نهایت عامل تصمیم گیری تبدیل شده است ؟ آخر این چه نگاه و تحلیلی است که هرایرانی مخالف وضعیت موجود و حتی چهره هایی را که در سوابق انقلابی و ضد آمریکایی بودن آنها هیچ خدشه ای وجود ندارد طرفدار انقلاب مخملین و رنگی و...دانست و از ورود قانونمند آنها و با رای مردم به عرصه حاکمیت جلوگیری کرد ؟ آیا براین نوع عمل جز استبداد و  دیکتاتوری چه نامی می توان نهاد ؟ آیا...من فکر می کنم مدیریت عالی کشور باید با نگاهی عمیق و واقعبینانه به آنچه در کشور جریان دارد جلوی هرچه بیشتر فرو رفتن مردم در این دوقطبی را بگیرد و راهی برون رفتی را پیش پای ملت گذارد که وحدت از دست رفته ملی را به کشور بازگرداند و قطعا برخورد های امنیتی و سرکوب گرانه و خشن در ایم مسیر نه تنها چاره ساز نیست بلکه ویرانگر است. مدیریت عالی کشور باید بداند حتی اگر نتیجه انتخابات همانی باشد که اعلام شده است اما آنانی که به احمدی نژاد رای نداده اند این نتیجه باور و قبول ندارند و این جمعیت کثیر شهروندان همین کشورند که نباید نادیده گرفته شوند چراکه ایران باید با توان و مشارکت همه ایرانیان ساخته شود و به نظرم برای جلب اعتماد اینان می ارزد که انتخاباتی دوباره و به شیوه ای برگزار شود که اعتماد همه ایرانیان پشتوانه آن باشد. حضرت امام می فرمودند ما برای حکومت بر قلبها آمده ایم و نه حکومت بر تن ها، چراکه این دومی براحتی توسط حکومتها قابل انجام است. جمهوری اسلامی ایران در شکل و محتوا باید حکومت برقلبها را راهبرد خود قرار دهد و نه اینکه با تحلیل های بدبینانه و تقسیم افراد جامعه به خودی و غیرخودی و...خیل عظیمی از جامعه ایران را به براندازی متهم و آنها را از حقوق حقه شان محروم و منکوب نماید. انتخابات اخیر بخوبی نشان داد که اکثریت قاطع ایرانیان در چارچوب این نظام خواهان مشارکت و حضور در اداره حکومتند و این انتخابات می توانست نقطه عطفی برای وحدت ملی ما در شرایط خطیر کنونی جهان باشد و صد اسف که این چنین نشد اما فکر می کنم که هنوز دیر نیست و امیدوارم مدیریت عالی کشور و همه بزرگانی که حرفشان در برون رفت کشور از این وضعیت بحرانی و دشوار  نقش و تاثیر دارد به میدان آیند و راهی را برگزیند که جامعه ما از این دوقطبی وحشتناک و مخرب نجات بخشد و افقی تازه از وحدت ملی و آینده بهتر را نوید دهد. من به رغم همه تحلیل های بدبینانه و مایوسانه براین اصل باور دارم که ظرفیت تصمیم گیری مدیریت عالی ما بگونه ای است که می تواند نظام را از درون این روزهای دشوار عبور دهد و از سرمایه فکری و مادی و معنوی همه ایرانیان برای ساختن ایرانی آباد و آزاد و مستقل استفاده کند.