موج سبز آزادی / در چشمه ساران آزادی

afous — Thu, 12 Nov 2009 09:45:46 GMT

شیرین عبادی: پزشک بی طرف جنازه فتاحیان را معاینه کند

afous — Thu, 12 Nov 2009 05:32:31 GMT

roozonline.com

من فقط به عنوان یک مادر سوال می کنم آیا رییس دادگاهی که چنین حکم غیرعادلانه و غیرقانونی را صادر کرد شب می تواند با وجدانی راحت در کنار فرزندانش به سر ببرد؟... من به خانواده شادروان فتاحیان توصیه می کنم که قبل از دفن وی جسد او را به وسیله پزشک مورد اعتماد خود مورد معاینه قرار دهند مبادا که او در زندان تحت شرایط نامساعد قبلا فوت کرده باشد و برای مخفی نگهداشتن مرگ او ترتیب محاکمه ای به این صورت را داده باشند. این فرضی است که هر چند احتمال آن ضعیف است اما بهتر است که از نظر دور نگه داشته نشود. توصیه من این است که قبل از دفن، طبیب مورد اعتماد خانواده او را معاینه کند....اعدام شادروان فتاحیان نشان از بی عدالتی در دستگاه قضایی دارد و متاسفانه نشان از عدم استقلال قضات دارد...آیا ممکن است چنین احکامی مانند سالهای اول انقلاب آغاز یک روند خطرناک اعدام باشد؟ وضعیت با ان زمان کاملا تفاوت کرده است. ما در عصر اطلاعات رسانی هستیم. سی سال پیش اینترنت و تلفن های همراه دردسترس نبود. هر اتفاقی که در هر گوشه جهان رخ می دهد همه مردم جهان مطلع می شوند. اعدام هایی که در سالهای اول انقلاب رخ داد دیگر نمی تواند تکرار شود. چرا که جهان به آنچه که درهر کشوری رخ می دهد حساس است وعصر اطلاع رسانی در کوچکترین فاصله خبر را به همه جا می رساند.

هشدار! بوي روزهاي سخت مي آيد

afous — Thu, 12 Nov 2009 05:29:53 GMT

علی کلائی

نمي دانم تا به حال بچه ها را ديده ايد كه سر لج بازي مي افتند و هر چه منطقي و عقلاني در گوششان مي خواني به خرجشان نمي رود؟ اينان دقيقا به دليل عدم حاكميت عقل و تصميم گيري بر اساس منافع كوتاه مدت خويش و به اين دليل كه تا نوك بيني خود را بيشتر نمي بينند دست به اين كار مي زنند.

جمعه صبحي در ارديبهشت 88 بود. تازه بيدار شده بودم كه خبر اعدام دلارا دارابي را شنيدم. اعدام در صبحگاه روز جمعه و در زندان شهر رشت. عجيب بود. تا آن روز هر زماني كه فعالان حقوق بشر مسئله اي را دنبال مي كردند و بر سر آن سخني مي رفت، در اكثر موارد آن حكم متوقف مي شد. اما بر سر ماجراي دلارا يك لج و لج بازي بچگانه را از سوي حكومت شاهد بوديم. اعدامي در صبحگاه يك روز جمعه.

چند وقتي بود كه ديگر كمتر از اعدام زنداني سياسي سخن گفته مي شد. حتي مرگ و ميرهاي درون زندان را به بيماري يا خودكشي خود زنداني نسبت مي دادند. بر سر فوت اميرحسين حشمت ساران،‌اميدرضا ميرصيافي،‌ ولي الله فيض مهدوي و عبدالرضا رجبي سخن از مرگ مشكوك بود. زنداني يا با اعلام خودكشي و يا بيماري از دنيا مي رفت. گرچه ديگر اين حنا براي مردمان رنگي نداشت،‌اما بازهم به اين حداقل راضي بودند كه ديگر حاكميت جسارت اعدام علني يك زنداني سياسي را ندارد.

اما انگار هر زماني بايد وجدان اجتماعي ايران و بر خواب رفتگان تلنگري بخورند. تلنگري كه اين مطلب مهم را به ياد بياورد كه اعتماد به ساختي كه بر خلاف حقوق بشر رفتار مي كند و به كارهاي خلاف دست مي زند،‌ اگر امري ضد منطقي نباشد لااقل غيرمنطقي است.

جوانكي كه (سودای یافتن خویش و هویتی که از آن محروم شده) او را به پيشمرگي حزب كومله سوق داده است، جواني از ديار مردستان كرد كه ستم و محروميت بسياري را به جان خريده است. اينکه به چه دليل احسان فتاحي به دامان حزب كومله افتاده است را نه از احسان كه بايد از حاكميت ايران پرسيد. بايد پرسيد چه شرايطي را فراهم آورده ايد و با اين قوم ديرپاي ايراني چه كرده ايد كه جواناني چون احسان به دامان احزاب مسلح كردي چون كومله مي روند؟ آيا زندگي و آسايش حق هر ايراني هست يا نه؟ آيا در ايران امروز و نه امروز كه در سده اخير، يك اقليت قومي ايران با بقيه قوميت ايران برابر بوده است؟ آيا در تمامي اوقات خويش از تمامي حقوق و كليه آزاديهايي كه توسط بشريت به رسميت شناخته شده بهره مند بوده است؟ آيا حق زندگي و امنيت و آزادي شخصي داشته است؟ آيا در برابر قانون بدون تبعيض از حقوق مساوي برخوردار بوده است؟ اين آيا ها و هزاران آياي ديگر را قبل از اينكه بدانيم كومله كيست و چه كرده و بر سرش داد و بيداد كنيم بايد از حاكميت ايران پرسيد. اينهايي كه پرسيده شد نه از سر بي منطقي كه عينا مواد يكم،‌دوم،‌سوم،‌ششم و هفتم اعلاميه جهاني حقوق بشر بود. و البته اين رشته پرسش ها سر دراز دارد. آقاياني كه به راحتي حكم اعدام مي دهند و از آن راحت تر آن را اجرا مي كنند،‌ابتدا مي بايستي در پيشگاه خدا و مردم به اين سوالات پاسخ دهند كه چه كرده اند و در طول اين سي ساله پس از پيروزي انقلاب بهمن 57 بر سر مردم كرد چه رفته است؟ يادمان نرفته كه همين مردم كرد و پيشمرگان وطن پرست آن بودند كه در برابر هجوم آن عفلقي متوهم ايستادند و از جان و مال و ناموس و خاك ايران دفاع كردند. حال چه شده كه با اين مردم اينگونه مي كنند كه جواناني كه روزهاي اول انقلاب و مسائل و درگيريهاي آن را نديده اند بازهم به همان راهي مي روند كه پس از سقوط رژيم ستم شاهي نسل دهه 50 كردستان رفت؟

اما سوال هنوز هم ادامه دارد. احسان را به ده سال زندان محكوم كرديد. تجديد نظر خواهي صورت گرفت و بعد در تجديد نظر حكم مربوطه تبديل به اعدام شد. سوال باز در ذهن جوانه مي زند و خود را مي نماياند. به كدامين مجوز قانوني و شرعي و عقلي چنين كرديد؟ مگر نه اينكه بر پایه ی ماده 258 قانون آیین دادرسی کیفری محاکم تجدید نظر تنها در صورتی مجاز به تشدید حکم بدوی میباشند که حکم صادره از حداقل مجازات مقرر در قانون کمتر باشد. خب!‌ اتهام محاربه را اگر منطقي فرض كنيم كه البته فرضي است محال (چرا كه محارب را خصوصياتي است كه در احسان و امثال احسان به هيچ وجه اين خصوصيات نيست ) حداقل حكم براي محاربه يكسال در قانون تعيين شده است. حكم صادره توسط دادگاه بدوي هم ده سال تعيين شده است. اين يعني حكم صادره دادگاه بدوي از حكم حداقل بيشتر بوده است. پس قاضي دادگاه حتي به استناد ماده 258 آئين دادرسي كيفري حق افزايش حكم احسان را نداشته است.

اما خب! ‌در ابتداي سخن گفتم. دستگاه بي منطق مدعي قضاي لج بازي كه دختري را در صبحگاه يك روز جمعه به چوبه دار مي سپرد را چه به قوانين و عقل انساني. در صبحگاهي دوباره بر خلاف تمام قوانين عقلي و شرعي احسان فتاحيان به چوبه دار سپرده مي شود. جان انساني گرفته مي شود تا آقايان نفسي چاق كنند و به ريش مردمان خنده بزنند كه ديديد شما خواستيد و نشد؟ و انگار كودكي است بي خرد كه بر اشتباه و گناه خويش اصرار دارد تا جان را به لب پدر و مادر برساند و البته مي دانيد وقتي جان به لب مي رسد چه مي شود.

بماند كه ايران لغو مجازات اعدام را امضا كرده است. بماند كه قوانيني كه حاكميت آن را امضا مي كند بر قوانين داخلي برتري دارد و حكومت ايران مي بايست با لغو حكم اعدام بر عهد خويش به حكم قرآن استوار بماند كه نمي ماند. بماند كه امروز از روزهاي سخت ايران است. از روزهايي كه ياد روزهاي ميانه دهه 30 را در اذهان زنده مي كند. بماند.

اما باز بايد هشداري را به حقوق بشريها و مدعيان حمايتش داد. امروز بسياري چه به عنوان متهم سياسي ـ به قول آقايان امنيتي ـ و چه به عنوان زنداني عادي زير حكم اعدام هستند. آن روز كه افراد را به عنوان اراذل و اوباش به چوبه اعدام مي سپردند تذكر داده شد و كسي وقعي ننهاد. امروز اما از آن روز بدتر است. بوي روزهاي آن تابستان داغ و جگر سوز آن سالهاي تلخ و سخت به مشام مي رسد. نگذاريم كه بار ديگر در يك كانال و در قبرستاني كه نمي دانيم كجاست به دنبال فرزندان ايران بگرديم.

باز كباب قناري است بر آتش سوسن و ياس

باز قصابان اند بر گذرگاهها مستقر

با كنده و ساتوري خون آلود

خود مانيم. يا باز نور را پستوي خانه نهان مي كنيم و يا ايران را نورباران. اما نه نورباراني تنها با شور. نورباراني با شور و شعور

afous — Thu, 12 Nov 2009 05:29:14 GMT

سایه شوم طناب بر سرزمین ما

آسيه اميني

احسان فتاحیان بامداد روز گذشته در زندان مرکزی سنندج به دار آویخته شد. اتهام احسان عضویت در یک گروه سیاسی کرد بود که در مناطق کرد نشین ایران فعالیت سیاسی و مبارزاتی می کنند. آنچه در اخبار گفته شد، حمل اسلحه گرم توسط احسان بود که در پرونده حقوقی اش اعترافات وی نیز به آن ضمیمه شده بود. اما در نامه ای که او چندی پیش از اجرای حکم نوشت، اعلام کرد که این اعتراف در شرایط فشار زندان از وی گرفته شده.

هفته گذشته نیز عبدالحمید ریگی در زندان زاهدان به دار آویخته شد. اتهام او عضویت در گروه جنداله بود. او به همان جرمی اعدام شد که دو سال پیش نیز یعقوب مهرنهاد در چهاردم مردادماه 87 با همان اتهام اعدام شده بود.

همچنین هم اینک 12 نفر از فعالان کرد دیگر در استان کردستان حکم اعدام دارند. آنها زینب جلالیان، حبیب لطفی، شیرکو معارفی، رمضان احمد، فرهاد چالش، رستم ارکیا، فصیح یاسمنی، رشید آخکندی، علی حیدریان، فرهاد وکیلی، فرزاد کمانگر و حسین خزری نام دارند.

همه ما به یاد داریم که چند سال پیش وقتی هاشم آقاجری فعال سیاسی و استاد دانشگاه در شهر همدان برخی از مسائل اعتقادی را به چالش کشید، برای این آزاداندیشی اش در یک دادگاه بدوی در همدان، حکم اعدام دریافت کرد.

حکمی که در پی آن، شهر تهران به هم ریخت. دانشجویان به خیابانها آمدند و "نو دگر اندیشان سیاسی" در روزنامه هایی که هنوز نفس می کشیدند، بر علیه این حکم غیر انسانی و غیر منصفانه قلم زدند. گروه ها و نهادهای حقوق بشری، علمی و دانشگاهی شروع به بیانیه دادن و صف آرایی کردن علیه این حکم کردند و فریاد اعتراض از هر سو بلند شد و در نهایت این حکم در شرایطی که حکومت ایران خود را در معرض تهدیدی سیاسی- اجتماعی جدی می دید، شکسته شد اگرچه هاشم آقاجری مدتی را در زندان گذراند و سپس آزاد شد.

همه این رفتارهای بحق و شایسته و لازم و ستودنی در شرایطی صورت گرفت که معترضان، آزادی اندیشه و بیان را "حق" این استاد دانشگاه و روشنفکر مدنی می دانستند.

اما سوال من اینجاست که گستره دامنه "حق" تا کجاست؟! آیا "حق" احسان فتاحیان حتا اگر مخالف حکومت ایران و سیاستهای آن که جایی برای رشد او و همزبانان و هم قومی های کردش باز نکرده است، اعتراض نیست؟

من از مبارزه مسلحانه کومله، جنداله یا هر گروه اسلحه به دست دیگری نه تنها دفاع نمی کنم بلکه آنها را در اعدام احسان و یعقوب و عبدالحمید و همه اعدام شدگان و محکومان به اعدام شریک می دانم. آنها که اسلحه به دست جوانان معترض این خاک می دهند قطعا با اعدام کننده ای که حکم اعدام احسان و یعقوب و بقیه را امضا کرده است، همدستند.

اما چگونه و چرا جوانان این سرزمین، روزگاری را که باید صرف دانش و تفریح و بالندگی و زندگی سالم کنند، در رو آوردن به گروه های مسلح پارتیزانی در کوه و کمر و دشت به باد نا موافق می سپارند؟ چرا در سیستان و بلوچستان ریگی از دل کوه با زبان تفنگ سخن می گوید؟ چرا در خوزستان زبان اعتراض اقوام ما بریده می شود و دو دستی آنها را به سمت عرب نشینهایی که دائم چراغ سبز می زنند، هل می دهیم؟ چرا در آذربایجان، سخن گفتن از حق داشتن زبان مادری در مراحل آموزشی، به پچ پچه است. چرا که سزای آن زندان و احکام سنگین است؟

آیا کردستان خاک ایران نیست؟ آیا بلوچستان و سیستان حق رشد ندارند؟ آیا خوزستانی که ثروت ایران از کاسه اش می تراود، حق چرا پرسیدن ندارد؟ و اگر حکومت ایران کمر به اعدام جوانانی بسته است که به ساز سرکوبگرش نمی رقصند، آیا مردم شهرها و استانهایی که به میمنت وجود همان پول نفت و گاز، خود را در مسیر توسعه یافتگی یافته اند نیز فراموش کرده اند که ایران فقط تهران و شیراز و اصفهان نیست؟!

دانشجویانی که سینه را سپر دگر اندیشی می کنند آیا اندک عرق ملی به هموطنان جوانی که در معرض اعدام قرار دارند، ندارند؟

آیا سیاستمدارانی که در گذر ایام، ره به نو اندیشی برده اند و در صدد اصلاح امور، به اینجایی رسیده اند که با مردم سالیان دراز در محنت، همگام و هم ردیف شده اند، همچنان موضوع کومله و جنداله را دستاورد استکبار جهانی دانسته و چشم بر فقر و محرومیت و محدوودیت از همه سوی مناطق و استانهای محروم می بندند؟

حاشا اگر "حق"، این همه تنگ نظر باشد!

احسان و عبدالحمید نیز در این دو هفته گذشته اعدام شدند. فردا معلوم نیست نوبت کیست! اما نوبت هر که باشد به یقین او فرزند ایران است. آستینی بالا باید زد!

قواعد بازی صدا و سیماباید رعایت شود

afous — Thu, 12 Nov 2009 05:28:24 GMT

شرط سردار ضرغامی برای موسوی و کروبی

حسین مهرزاد

پس از گذشت یک ماه از انتقادات میرحسین موسوی و مهدی کروبی در مورد ممانعت صدا و سیما از حضور آنها تلویزیون، رئیس ابقا شده این سازمان برای حضور مخالفان احمدی نژاد در «رسانه ملی»شرط تعیین کرد:رعایت قواعد بازی. این در حالی ست که صدا و سیمای جمهوری اسلامی که رئیس آن منصوب آیت الله خامنه ایست،به گفته کارشناسان در خدمت انعکاس یک جانبه اخبار مربوط به جناح راست و دولت احمدی نژاد قرار دارد.

عزت اله ضرغامی رئیس صدا و سیما روز گذشته گفت اگر موسوی و کروبی در چارچوب دموکراسی قواعد بازی را رعایت کنند، می توانند در صدا و سیما حضور پیدا کنند. رئیس این سازمان که به تازگی و به دنبال اجرای فرمان ایت الله خامنه ای مبنی بر لزوم حمایت کامل از دولت،دوباره در این سمت ابقا شده،البته توضیح نداد که قواعد بازی مورد نظر وی چیست.

سردار ضرغامی همچنین ضمن دفاع از عملکرد صدا و سیما در جریان انتخابات و ناآرامی های پس از آن،دلیل جلوگیری از حضور موسوی و کروبی در صداوسیما را چنین بیان کرد: " بعد از انتخابات شرایطی پیش آمد و از آنجایی كه رسانه ملی به دنبال ایجاد ثبات اجتماعی و از بین بردن فضای ناپایدار بود نتوانستیم به این شخصیت‌ها اجازه بدهیم تا در صدا و سیما حضور پیدا كنند."

انتقادات موسوی و کروبی

اواخر ماه گذشته زمانی که میرحسین موسوی برای بررسی روند انتخابات به منزل مهدی کروبی رفت، آن دو به شدت از اطلاعات غلطی که توسط صدا و سیما منتشر می شود انتقاد کردند: " مدام اطلاعات غلط به مردم می‌دهند و فكر می ‌كنند كه مردم باور می ‌كنند."

مهندس موسوی در آن دیدار با اشاره به بسیج رسانه های جناح راست و به ویژه صدا و سیما برای تبلیغ اینکه در انتخابات تقلبی صورت نگرفته است، دلایل منع حضورخود و کروبی در صدا و سیما را مورد پرسش قرار داد :" اگر شما از عمل خود مطمئن هستید چرا نگران حضور ما در سیما هستید یا چرا از حضور کارشناسان ما در سیما خودداری می‌کنید؟ اگر صادقانه سخن می‌گویید میزگردی با حضور کارشناسانی از ما و خودتان برگزار کنید تا دو طرف سخن خود را بگویند."

عزت الله ضرغامی اما به این سئوالات و خواسته ها پاسخی نداد تا اینکه حکم ریاست وی دوباره تمدید شد وعاقبت گفت:" این افراد قصد داشتند تا به صورت مستقیم با مردم صحبت كنند و پیام بدهند كه در خانه نمانید و انتخابات را دروغ به حساب بیاورند و این امر غیرمعمولی است."

و این موضع تنها به کاندیداهای معترض به کودتای انتخاباتی مربوط نمی شود؛او از عدم انعکاس حوادث پس از کودتا نیز به بهانه اینکه« اگر ما به بحث كشته شدن افرادی كه در اوایل این جریانات كشته شدند می‌پرداختیم دچار بی‌ثباتی می‌ِشدیم»دفاع کرده است.

سردار ضرغامی اگر چه به این ترتیب به طور تلویحی کشته شدن شهروندان ایرانی را تایید کرده اما نگفته است جواب او به مهدی کروبی چیست که پیش از این در نامه ای از او پرسیده بود:" آیا ضرب و شتم و کشتار مردم بی گناه که غالبا توسط نیروهای لباس شخصی انجام می شود و انعکاس وارونه آن در صداوسیما جزو رسالت رسانه ملی است؟آیا حمله به کوی دانشگاه توسط لباس شخصی ها که نمایندگان مجلس و مراجع رسمی و حتی مقام معظم رهبری نیز بر آن تعریض داشته اند و نسبت دادن این خشونت ها به انبوه جمعیت معترض به نتیجه انتخابات و تشبیه آنها به منافقین سال های ۶۰ جزو رسالت رسانه ملی است؟"

کروبی در این نامه که سه روز پس از سرکوب جنبش سبز در روز سی خرداد به ضرغامی نوشت، در انتقاد از وارونه جلوه دادن اخبار کشته شدن معترضین به انتخاب مجدد محمود احمدی نژاد پرسش هایی را مطرح ساخته بود؛پرسش هایی که هرگز به آنها جوابی داده نشد.

پخش غیرقانونی دادگاه ها

از دیگر اقدامات صدا و سیما که ناظران سیاسی آن را نشانه خط مشی غیرمستقل این رسانه می دانند، می توان به پخش دادگاه های نخستین متهمان سیاسی از صدا و سیما و همچنین برگزاری میزگرد با بازداشت شدگان و پخش اعترافات سیاسی آنان اشاره کرد.این در حالی بود که طبق قانون تا زمانی که اتهام متهمین محرز نشده است، پخش تصاویر و اعلام اسامی متهمین تخلف از قانون به شمار می آید.

مهدی کروبی ماه گذشته در واکنش به این رویه صدا و سیما گفته بود: " اگر راست می گویید در برابر دهها ساعت انکار تقلب در رسانه ملی و فشار بر زندانیان بیگناه برای اعتراف، به ما وقت بدهید تا در تلویزیون دلایل و مدارک خود را ارایه دهیم."

ضرغامی اما بدون توجه به این سئوالات، دیروز هم ضمن ابراز رضایت از عملکرد صدا و سیما در مورد نقش این رسانه در تحولات اخیر گفت : " رسانه ملی به عنوان بازوی توانمندی برای نظام سعی كرد نقش خود را به خوبی انجام دهد. "

تکذیب ممنوع التصویر شدن هنرمندان

در همین راستا رئیس سازمان صدا و سیما دیروز به تکذیب اخبار مربوط به ممنوع التصویر شدن هنرمندان از سوی صدا و سیما نیز اشاره کرد :" به هیچ عنوان هنرمند ممنوع‌التصویر نداریم و حتی در بعضی از موارد كه گروهی از افراد توصیه‌كرده‌اند تا از بعضی هنرمندان به خاطر دیدگاه‌های سیاسی‌شان در بعضی برنامه‌ها استفاده نشود من این مطلب را نپذیرفتم."

این در حالی است که ماه گذشته مجید مجیدی،کارگردان سینما در دیدار با آیت الله خامنه ای به صراحت صدا و سیما را مخاطب قرار داده و خبر ممنوع التصویری خود و برخی دیگر از هنرمندان را اعلام کرده بود.علاوه بر این لیست های مختلفی نیز در مورد ممنوعیت کار هنرمندانی که در جریان انتخابات از موسوی یا کروبی حمایت کرده بودند،منتشر شده است.بهاره رهنما ، سیدرضا میرکریمی، مجید ‏مجیدی، حسین پاکدل، احمدرضا درویش ، لیلی رشیدی، کیومرث پور احمد، کمال ‏تبریزی، هما روستا، مهتاب نصیرپور، مرضیه برومند، لادن مستوفی، ‏داریوش مهرجویی، عزت‌الله انتظامی، علی نصیریان، محمدعلی کشاورز،‏ محسن مخملباف، مازیار میری، پگاه ‏آهنگرانی، پانته آ بهرام، منیژه حکمت،مسعود کیمیایی، گوهر خيرانديش، محمدرضا فروتن، ابوالفضل جلیلی ، فاطمه راکعی، هدیه تهرانی، باران کوثری، خزر ‏معصومی، بیژن امکانیان، بزرگمهر حسین‌پور، داریوش فرهنگ، لیلا حاتمی، علی مصفا از جمله شاخص ترین چهره هایی هستند که تاکنون ممنوع التصویر معرفی شده اند.

احمدی نژاد اعطاء امتیاز ویژه به ترکیه را تکذیب نکرد

afous — Thu, 12 Nov 2009 05:27:29 GMT

قرارداد بزرگ دیگری به زیان ایران بسته شد

نازنین کامدار

با پایان سفر محمود احمدی نژاد به ترکیه و دومین دیدار وی در ماه جاری با رجب طیب اردوغان، رسانه های ترکیه ابعاد جدیدی از یک توافق نامه اقتصادی بی سابقه میان دولت کودتا و این کشور را منتشر کردند.این در حالیست که رسانه های دولتی پیش از این گزارش های مربوط به این باج دهی بی سابقه را«بی اساس»خوانده بودند.

دو هفته قبل که اردوغان به همراه "هیات اقتصادی ٢٠٠ نفره" به تهران وارد شد، هیچ خبرگزاری داخلی ای، گزارشی از عقد این قرار داد بی سابقه در تاریخ تجاری ایران رامنتشر نکرد.حتی در آن زمان خبرگزاری نیمه دولتی ایسنا طرح چنین ادعایی از سوی مقامات ترک را "بی اساس" دانست، هر چند سه روز بعد از خروج اردوغان از ایران، همان گزارشی را که بی اساس دانسته بود، به عنوان یک "گزارش اختصاصی" منتشر کرد. بر اساس این توافق اقتصادی، ترکیه ٥٠ درصد سود خالص از فروش گاز ایران را برای بازاریابی در اروپا ازآن خود کرده است.

یک کارشناس مسائل نفتی در مصاحبه با روز علت بی سابقه بودن این قرار داد را، صرفنظر کردن ایران از سهم مالکانه خود عنوان کرد و افزود: "تا پیش از این و بر اساس عرف بین المللی در حوزه مبادلات اقتصادی، تمامی قراردادها به شکل سهام ٤٩ درصد و ٥١ درصد تنظیم می شد؛ولی این برای اولین بار است که ایران به دلایل نامشخصی چنین امتیاز استثنائی ای را به طرف ترک اعطاء کرده است تا سودی ٥٠ درصدی از یک قرارداد ملی ایرانی به دست آورد".

به گفته این کارشناس یکی از دلایل اصلی اعطاء این امتیاز استثنائی به دولت ترکیه، واهمه ایران از زمان تعیین شده در قرار داد با این کشور در حوزه پارس جنوبی، پس از خروج شرکت توتال از کنسرسیوم پارس جنوبی است که فرصت عقد قرار داد با کشورهای دیگر را به دلیل زمان قرارداد با ترکیه که ١٥ سال است، از ایران می گیرد و در عوض فرصت را در اختیار قطر، برای برداشت مازاد از ذخایر مشترک دریایی پارس جنوبی قرار می دهد.

تلویزیون دولتی ترکیه هم طی روزهای گذشته با برجسته سازی توافقات اقتصادی ایران و ترکیه، سفر احمدی نژاد برای شرکت در کنفرانس کشورهای اسلامی را فرصتی برای نهایی کردن این توافق نامه عنوان کرده بود.

روزنامه اصلاح طلب آفتاب یزد، پیش از سفر احمدی نژا دبه ترکیه در سرمقاله ای از وی خواسته بود به شکلی شفاف درباره این توافق نامه اظهار نظر کند.

آفتاب یزد نوشته بود: "با توجه به اينكه طرح اين ادعا توسط تلويزيون دولتي و به نقل از بالاترين مـقـام اجـرايـي تــركــيــه، بــه آن رسمیت بخشيده است اكنون احمدي‌نژاد مي‌تواند با تكذيب اين ادعا در پايتخت تركيه پرونده موضوع را ببندد. اي كاش به جاي خبرنگاران صـدا و سيما كه روش معمول آنها در مـواجـهـه با احمدي‌نژاد، فراهم كردن بستر براي سخنراني به جاي طرح سوال چالشي است، تعدادي از خبرنگاران منتقد در سفر به تركيه حضور داشتند تا در مركز سياسي آن كشور، همين سوال را مطرح و در صورت وجود پاسخ قاطع، اين پاسخ رابه سـراسـر جـهان مخابره می کردند".

اما چنین نشد و همانطور که آفتاب یزد پیش بینی کرده بود، احمدی نژاد در سفر به استانبول با پرسشی درباره این قرار داد جنجالی مواجه نشد و در عوض با عدم تکذیب خبر عقد این قرار داد، رسمیت آن را در صدر اخبار ترکیه در دو روز گذشته قرار داد.

با این حال سایت تابناک، پایگاه رسانه ای نزدیک به محسن رضایی در گزارشی درباره ناگفته های سفر اردوغان به تهران نوشت: "تمام هیأت های بازرگانی‏ای که با دولت ترکیه به ایران آمده اند، قراردادهای سه یا چهار ساله با ایران بسته‏اند. آن‏ها علی‏رغم امتیازات بسیار قابل توجهی که ایران حاضر بود در اختیارشان بگذارد، از بستن قراردادهای بیش از چهار ساله، اکراه نشان داده‏اند.این موضوع نشان‏دهنده‏ی افق ریسک محدودی است که ترکیه نسبت به ایران دارد و این که از نظر آن‏ها ریسک سرمایه‏گذاری در ایران بالا است".

در مقابل روزنامه جمهوریت در گزارشی که روز گذشته منتشر کرد ابعاد تازه ای از فواید این قرار داد برای استانبول را افشاء کرد و نوشت: "با امضاي اين قرارداد، بحث مربوط به چگونگي تأمين منابع گاز نابوکو نيز خاتمه خواهد يافت، زيرا بخش اعظم گازي که توسط ترکيه بازاريابي خواهد شد، از طريق نابوکو به اروپا انتقال خواهد يافت".

گفتنی است ناباکو عنوان قراردادی چند ملیتی برای انتقال گاز به اروپا است که ایران به علت تحریم های اقتصادی، حتی در اجلاس دو روزه بهمن ماه گذشته آن در بوداپست هم شرکت داده نشد؛ اما اکنون با "میانجی گری" و "بازاریابی" ترکیه و به بهای نادیده گرفتن "سهم مالکانه" خود از طرح بهره برداری گاز پارس جنوبی، در تامین گاز اروپا به طور غیر مستقیم شرکت داده می شود.

با طراحی های دولت کودتا:

afous — Thu, 12 Nov 2009 05:25:55 GMT

آرش حجازی، قاتل ندا آقا سلطان معرفی شد

پرستو سپهري

عده ای از زنان بسیجی و حزب اللهی دیروز با تجمع دربرابر سفارت بریتانیا درتهران، ضمن معرفی آرش حجازی، به عنوان قاتل وی خواستار مجازات و استرداد او به ایران شدند.
بعدازظهرروزگذشته واز حوالی ساعت 14 عده معدودی از زنان وابسته به تشکل ها واحزاب حامی دولت کودتا با تجمع دربرابر سفارت انگلستان به "فراری" بودن قاتل نداآقاسلطان و اقامت او در انگلستان اعتراض کردند.دراین تجمع 80 نفره که حدود یک ساعت به طول انجامید، معترضین بادردست داشتن پلاکاردها وتابلوهای تبلیغاتی که بیشترآنها با حروف لاتین به نگارش درآمده بود، آرش حجازی را به عنوان قاتل آقاسلطان معرفی کردند وخواهان تحویل او به جمهوری اسلامی شدند. دراین پلاکارت هاآمده بود: ما خواهان استرداد قاتل ندا آقا سلطان به ايران هستيم.
Arash hejazi should return to iran " و "We want you to return neda agha sultan's murderer
تظاهر کنندگان حزب اللهی، همچنين تصاوير ندا آقاسلطان را به عنوان مقتول و آرش حجازي به عنوان قاتل در دست داشتند.این عده همچنین با سر دادن شعارهاي "خط نفاق و فتنه افشا بايد گردد، قاتل آقاسلطان رسوا بايد گردد"، "عاملان جنايت؛ آمريكا و انگليس"، "MI6 قاتل است، حجازي عامل است"، "آرش حجازي، قاتل آقاسلطان"، "انگليس مكار است، ملت ما بيدار است"‌، "آمريكا، انگليس، ننگ به نيرنگتان"، "مرگ بر آمريكا، مرگ بر انگليس"، "قاتل فتنه‌انگيز تحويل بايد گردد" خواستار تحويل آرش حجازي به ايران شدند.
گفتنی است دراین تجمع زهراالهیان، عضو كميسيون امنيت ملي و سياست خارجي مجلس شوراي اسلامي و از حامیان دولت کودتا، ضمن سخنانی همه فعالیت های نهادهای حقوق بشری در ارتباط با قتل نداآقاسلطان را یک دسیسه سیاسی برعلیه دولت وملت ایرانی توصیف نمود وگفت: "پس از 24 ساعت متاسفانه جسد ندا آقاسلطان بدون روال قانوني و معاينات پزشكي قانوني به خاك سپرده شد و فرد مشكوكي به نام آرش حجازي كه چند روز قبل از اغتشاشات وارد ايران شده بود، بعد از اين اتفاق به انگلستان بازگشت و با تمامي رسانه‌هاي خارجي بر عليه جمهوري اسلامي ايران مصاحبه كرد".
وی سپس در ارتباط با بازبینی فیلم قتل آقا سلطان وتحلیل وتفحص این جریان درمجلس شورای اسلامی، خطاب به حاضرین دربرابر سفارتخانه انگلیس گفت: "اين حادثه در كميسيون امنيت ملي و سياست خارجي مجلس شوراي اسلامي رسيدگي شد و وزارت اطلاعات با در دست داشتن شواهدي عوامل پشت صحنه اين قتل را شناسايي كرده است و مشخص شد اين قتل از سوي بيگانگان طرح‌ريزي شده بود."
درپایان این مراسم معترضین با تهیه وامضای طوماربلندی خواهان بازگرداندن آرش حجازی به دولت ایران شدند.

آرش حجازی که پزشک و تنها نماینده تام الاختیار ترجمه آثار پائولو کوئیلو درایران است، در جریان قتل آقاسلطان توسط یک مامور بسیجی موتورسوار، در صحنه حاضر بود. حجازی پس ازاین ماجرابر اثر فشارنیروهای امنیتی دولت کودتا ازکشورخارج شد و به انگلستان رفت.

محمدعلی عموئی قدیمی ترین و پرسابقه ترین زندانی سیاسی ایران:

afous — Thu, 12 Nov 2009 05:25:19 GMT

موجی در ایران برخاستّّ که فرو نشستنی نیست!

محمدعلی عموئی قدیمی ترین و پرسابقه ترین زندانی سیاسی ایران که در تهران زندگی می کند، روز گذشته در مصاحبه کوتاهی با رادیو فردا، نقطه نظرات خود را درباره جنبش سبز و آینده آن تشریح کرد. عموئی پس از کودتای 28 مرداد باتهام عضویت در سازمان نظامی حزب توده ایران دستگیر و 24 سال – تا آستانه پیروزی انقلاب 57- در زندان شاه ماند. پس از انقلاب نیز به جرم عضویت در دفتر سیاسی حزب توده ایران دستگیر و 13 سال نیز در این نظام زندانی شد. او پیش و پس از انقلاب با بسیاری از زندانیان سیاسی هم بند و هم سلول بود. عموئی در این مصاحبه به ادعاهای اخیر سردار "یدالله جوانی" رئیس بخش یا دفتر سیاسی سپاه پاسداران پاسخ داد. نکات برجسته سخنان سردار جوانی را نیز در این شماره پیک نت بصورت مستقل می خوانید.

عموئی در باره ادعاهای سردار جوانی در باره جنبش سبز مردم ایران گفت:

« فرمایشات سردار جوانی چیز تازه‌ای نیست. واقعیت این است که منتسب کردن جنبش سبز مردم ایران به بیگانگان، کمال بی‌انصافی است. اینکه اعتقاد ایشان چنین چیزی است، متعلق به خودشان است و هر کسی می‌تواند هر نظری داشته باشد، اما وقتی اظهار نظر کسی جنبه خبری دارد بایستی این اظهار نظر مستند باشد.

ایشان جنبش سبز را به بیگانگان نسبت می‌ دهد. باید پرسید مدرکش کجاست؟ مشابه این حرف را دیگران هم زده‌اند. اما هرگز نتوانستند چنین چیزی را به اثبات برسانند. می‌توانند مخالف باشند و مخالفت خود را هم ابراز کنند اما اینکه نسبت‌های نادرست به این جریان بدهند یا از سر جهل و نادانی و یا از سر عمد و غرض است. ضمن آن که این نظرات دیگر هیچ تاثیر ندارد.

یک وجه این موضع گیری ها و چنین نسبت‌دادن‌هایی مخالفت به مخالفان است. اما وجه دیگرش ایجاد پرونده اتهامی‌است .یعنی می‌شود آنقدر در مورد کسانی گفت و گفت و تکرار کرد تا سرانجام به دادگاه کشیده شوند. آنهم به اتهامی‌ پوچ که هیچ مدرک و دلیلی هم برای آن ارائه نشده باشد. این امکان‌پذیر است.

ما این روزها شاهد برگزاری دادگاه‌هایی هستیم که پس از انتخابات و موج اعتراضات برخاسته از سوی مردم، پاره‌ای از فعالان سیاسی متعلق به جبهه مشارکت و سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی‌ و اعضا متعلق به نهضت آزادی و نمایندگان مطبوعات و رسانه‌ها و خبرنگاران را، بدون اینکه اتهام معینی داشته باشند یا اصلا جرمی‌ مرتکب شده باشند، صرفا به این دلیل که نظری مخالف نظر حکومت دارند، محاکمه می کنند.

من تصور نمی‌کنم داشتن نظری غیر از نظر حکومت اساسا جرم باشد. این گونه اظهار نظرهای مغرضانه اگر علتش جهل نباشد می‌تواند زمینه‌سازی برای ایراد اتهام باشد که بتوانند با این اتهامات، پاره‌ای از فعالان سیاسی را به محاکمه بکشانند.

هر اقدامی‌از این قبیل نه تنها موجب فرونشستن موجی که برخاسته نخواهد شد، بلکه از آن جایی که این حرکت ِ خودجوش ریشه در فهم و اندیشه و انگیزه توده‌های مردم دارد به عکس، تصور من بر این است که اقداماتی از این قبیل موجب حادتر شدن این اعتراضات خواهد شد. و چه بهتر که چنین اقداماتی انجام نشود چرا که رادیکالیزه کردن شعارهای مردم می‌تواند عوارض و عواقب نامساعدی ایجاد کند.

- اگر بخواهیم این پنج ماه را ارزیابی کنیم، می‌توانیم بگوییم که این جنبش تحول کیفی یا کمی‌ داشته است؟

من فکر می‌کنم که حتی اگر نخواهیم اسم تحول به آن بدهیم، باید بگوییم گستره‌اش وسیع‌تر و در برگیرنده لایه‌های وسیع‌تری از مردم جامعه شده است. همچنین آگاهی بیشتری را نصیب معترضان کرده است که بتوانند خودشان را متناسب با واکنش‌های حاکمیت تطبیق دهند و همچنان به فعالیت اعتراضی خود ادامه دهند .برای اینکه تحول کیفی ایجاد شود همه این پیش‌زمینه‌ها ضروری است. پس از آن رفته رفته دیگر لایه‌های پایین دست و فرودست جامعه هم به صور مختلفی اعتراض خود را نمایان می‌کنند. مثل کارگرانی که ماه‌هاست دستمزد دریافت نکرده‌اند. و در طول ماه‌های گذشته همزمان با اوج گرفتن جنبش سبز شاهد اعتراض کارگرانی بوده‌ایم که یک حرکت صنفی مقتدری را تعقیب می‌کنند. چه بسا که به این جریانات هم بپیوندند. در آن صورت است که به گمان من تحول کیفی هم ایجاد خواهد شد.

سردار جوانی، رئیس دفتر سیاسی سپاه

afous — Thu, 12 Nov 2009 05:24:06 GMT

سبزها، متفاوت با توده های مردم اند!

سرتیپ یدالله جوانی، رئیس دفتر سیاسی سپاه پاسداران، در مقاله ای که خبرگزاری دولتی ایران انتشار داد ادعا کرد که سبزها به نشانه هواداری از میرحسین موسوی اصرار دارند و با رنگ سبز هرازچندی مانند روزهای قدس و ۱۳ آبان در برخی از خیابان‌ها ظاهر می‌شوند که اینها متفاوت با توده های مردم هستند. مدیریت این گروه نه در دستان موسوی و نه در دستان همفکران موسوی، بلکه در دست دشمن خارجی است. موسوی با حضور در میان هواداران سبزپوش خود و فراخواندن سبزها به خیابان، زمینه‌ها و بسترهای آشوب، بلوا و اخلال در نظم و امنیت عمومی را فراهم کرده است. برخی از دختران و پسران سبزپوش که در برخی از میتینگ‌های تبلیغاتی انتخابات و در مراسم روز قدس و ۱۳ آبان شرکت کرده‌اند، در کنار نشان سبز، علائم گروه‌های منحرف و از جمله نشان شیطان‌پرستان را به همراه دارشتند. رضا پهلوی نیز از آمریکا خواسته است تا از جنبش سبز حمایت کند. به آقای موسوی توصیه می کنم بداند و بپذیرد که سرنخ جریان سبزی که او به راه انداخته در دستان دیگران است.

اعلامیه شورای ملی مذهبی ایران //از خارج چپ روی را تشویق نکنید

afous — Thu, 12 Nov 2009 05:21:31 GMT

بیانیه شماره 8 موسوی شناسنامه جنبش سبز است

شورای ملی مذهبی ایران که رهبری آن با مهندس عزت الله سحابی است، با صدور اطلاعیه ای، ضمن جمع بندی دو تظاهرات جنبش سبز در روزهای قدس و 13 آبان ضمن تاکید بر وسعت گیری این جنبش اعلام داشت که هیچ نیروئی دیگر نمی تواند این جنبش را نادیده بگیرد.

در این اطلاعیه آمده است:

حضور فعالان جنبش سبز در روز قدس و 13 آبان ، یک بار دیگر نشان داد که این جنبش قابل حذف و سرکوب نیست و مردم ايران دوران جديدی را در سير تاریخی تلاش برای کسب آزادی و برخورداری از حاکمیت ملی رقم زده اند. آثار و پيامد های جنبش سبز کنونی آنچنان گسترده و وسيع است که هيچ نيروی سياسی در داخل و خارج کشور نمی تواند نسبت به آن بی تفاوت باشد. برآمدن این جنبش بسياری از صف بندی‌هاي نيروهای سياسی را دگرگون ، و دستاورد های قابل توجهی را در برابر همه نيروها قرار داده است.

1- جنبش سبز ايران عليرغم موانع پر شمار و شرايط پليسی– امنيتی موجود ، واجد ارزش ها و هویتی است که بقای آن را تضمين می کند. باور به عدم خشونت، اصرار بر مدارا، تاکيد بر دمکراسی و آزادی، پيوند با مدنيت و اخلاق مداری، ابعاد مهمی از هويت جنبش سبز مردم ايران را تشکيل می دهند که وجوه تمايز برجسته و روشنی با هويت برخی نيروهای حاضر در ساختار قدرت با نظام ارزشی مبتنی بر خشونت ، استبداد و خودکامگی دارد .

2- اين جنبش مثل بسياری از جنبش های نوين دوران ما، واجد تکثر و تنوع تحسين بر انگيزی است. آموزه های جنبش که اغلب در خلال بيانيه های مهندس مير حسين موسوی و مواضع و ديدگاه های آقایان مهدی کروبی و سید محمد خاتمی منعکس شده، همگی با تاکيد و تصريح بر پذيرش تکثر درونی جنبش سبز، همه نيروهای علاقمند به ايرانی آباد، آزاد و توسعه يافته را دعوت به همراهی می کند .

بنابراين جنبش سبز، نهضتی دمکراتيک و مرکب از همه نيروهاي مدافع آزادی، عدالت و منافع ملی با مشی اصلاح طلبانه است. از این رو جريان ملی مذهبی نيز با موج سبزی که در سراسر ايران در حال گسترش است، همراهی و حمایت کرده و به ايفای نقش و وظايف خود در این راستا می پردازد .

3- اگر چه جنبش سبز مردم ايران در آغاز راه قرار داشته و عمر آن از چند ماه فراتر نمی رود، اما تبار اين حرکت را بايد درتلاش های تاريخی یک صد ساله مردم ايران، برای دستیابی به دمکراسی و حق حاکمیت ملی جستجو کرد. جنبش اصلاحی نیز که به پيروزی آقای محمد خاتمی در انتخابات رياست جمهوری سال 1376 منجر شد، اگرچه اجازه نيافت تا به مطالبات عمومی جنبش پاسخ دهد، اما آثاری ماندگار بر ذهن و روح ايرانيان برای ورود به عرصه های جديد دستیابی به آزادی و دمکراسی بر جای گذاشت.

4- جنبش سبز مردم ايران مثل بسياری از جنبش های نوين در عصر ما قدرت و ظرفيت آن را دارد تا با پيوند و ارتباط شبکه های گسترده ای از افراد علاقمند، انجمن ها و احزاب تحول خواه و جنبش های با مطالبات خاص، به تقويت جامعه مدنی و افزايش قدرت در عرصه عمومی، راه را برای حل بسياری از گره های تاريخی ایران هموار کند و چشم اندازی از رسيدن جامعه به تعادل پایدار در ساختار سياسی و عرصه عمومی را پيش روی ما بگشايد.

5- جنبش سبز آزمونی شد تا نشان دهد چگونه استقلال نهاد دين می تواند بر ارج و قرب و اعتبار مراجع و روحانيون مستقل، نزد مردم بيفزايد. نقش بی بديل حضرات آيت الله العظمی حسينعلی منتظری و آيت الله یوسف صانعی و ... در حمايت از خواست ها و مطالبات جنبش سبز بی شک سرمايه عظيمی خواهد بود که مردم ایران را در مسير مبارزه برای نيل به جامعه ای آزاد و دمکراتيک ، ياری و پشتيبانی خواهد کرد.

6- ما عليرغم موفقيت های قابل توجه جنبش سبز طی ماههای اخير نمی توانيم نگرانی خود را نسبت به مخاطراتی که پيش روی جنبش قرار دارد پنهان کنيم . يکی از مهمترين تهديد های جنبش نه از جانب اقتدار گرايان که بيشتر از سوی برخی از دوستان جنبش است که بر نگرانی ها و دغدغه ها می افزايد . با توجه به اعمال خشونت از سوی اقتدارگرایان، جنبش سبز ايران بالقوه استعداد آن را دارد تا در دام چپ روی افتد و دامنه مطالبات و انتظارات را بیرون از ظرفیت های واقعی افزايش دهد يا بخواهد ره صد ساله را يک شبه طی کند . در چنین وضعی، نه تنها امکان دريافت پاسخ مناسب را نداشته، بلکه امکان بسيج، وحدت و نیرو گرفتن اقتدارگرایان را فراهم می کند. از اين رو مايليم نگرانی خود را نسبت به اظهارات برخی فعالان سياسی و اجتماعی در داخل و خصوصاً خارج کشور که از مطالبات مشترک این جنبش که در بیانیه شماره هشت آقای موسوی آمده استفراتر می روند اعلام داشته و آنها را به اتخاذ مواضع مسئولانه تر دعوت کنيم . از سویی، کمبود یک رسانه نزدیک به رهبران جنبش را احساس کرده و هم چنین بر نیاز و ضرورت رهبری نسبی شبکه های فعال غیر متمرکز از سوی رهبران جنبش تاکید می نماییم .

7- طی سال های اخير فعالان جنبش های دانشجويي، کارگری، حقوق بشر، معلمان، زنان، اقوام و ... نقش موثر و فعالی در جامعه ايران داشته اند . بی شک جنبش سبز نيز از دستاوردها و سرمايه های اين جنبش ها بهره مند شده است . جنبش سبز اینک "عام ترین" مطالبات مشترک همه جنبش های "خاص" را نمایندگی می کند. اما این به معنای انحلال هیچ کدام از جنبش های خاص نیست. تداوم این جنبش ها مکمل جنبش سبز بوده و در وضعیت کنونی که شاهد نوعی توازن متقابل بین نیروی حذف ناپذیر جنبش سبز و قدرت سرکوبگر متکی به در آمد نفت هستیم، می تواند هم مطالبات خاص اقشاری از جامعه را پی گیری کرده و هم یاری رسان و مکمل جنبش سبز باشد .

8- ما هم چنین معتقدیم گسترش جغرافیایی و طبقاتی جنبش سبز می تواند بتدریج توازن قوا را به نفع این جنبش و اهداف حق طلبانه، دمکراتیک و عدالت طلبانه آن که بیانگر تداوم جنبش های یکصد ساله اخیر ایران است تغییر دهد .

9- ما از موضع دفاع از منافع ملی به جریانات افراطی خشونت گرای حاکمیت هشدار می دهیم که از سیاست سرکوب و پیگیری بیهوده خط مشی خیالی حذف جنبش سبز دست بردارند و این جنبش را به عنوان پژواک صدا و ندای بخش مهمی از مردم و نخبگان جامعه ایرانی به رسمیت بشناسند و بجای سرکوب و متهم کردن آن به اتهامات واهی ، وارد گفتگو و پاسخ دهی به مطالبات حق طلبانه و مسالمت آمیز آن شوند . این امر به نفع همگان و پاسدار منافع ملی ایرانیان خواهد بود .

شورای فعالان ملی مذهبی 18-8-88